Varnarmenn eru oft vanmetnir sem knattspyrnumenn, menn muna alltaf eftir markaskorurum og svo skúrkum sem reyndar oft eru varnarmenn.

Ég legg mikla alúð í varnarvinnuna þegar kemur að minni knattspyrnuiðkun. Öxl í öxl, ein vel tímasett tækling og almennur djöflagangur einkennir mitt varnarafbrigði og virkar það oftast mjög vel.

Í síðasta bolta kom Gaui félagi minn á ferðinni, nýskriðinn yfir miðju og neglir boltanum af öllu afli í átt að markinu. Þessi bolti var á leiðinni inn og hefði verið með öllu óverjandi og því var aðeins eitt í stöðunni.

Ég henti mér fyrir boltann og snér mér í loftinu til að bakið myndi nú taka skotið í stað þess að andlitið á mér myndi bera skaða af þessum fíflagangi.

Merkin um þennan varnarleik voru til staðar í tvo daga.

This entry was posted on Monday, May 26th, 2008 at 12:44 pm and is filed under Daglegt.You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.