Eins og Matti Örviti hef ég verið að lesa Reefer Madness eftir Eric Schlosser. Keypti hana á Kastrup til að hafa eitthvað að lesa í flugvélinni á leið heim.
Las meira en helming á leið heim enda mjög áhugaverð bók. Bókin skiptist í þrjá hluta, einskonar þrjár litlar ritgerðir sem fjalla um misskemmtileg efni en öll áhugaverð þó. Fyrsti kaflinn fjallar um maríúana framleiðslu í Bandaríkjunum og er saga maríúana í dómskerfi Bandaríkjanna rædd ásamt mismundani refsingum í í fylkjum og ríkjum Bandaríkjanna.
Kafli tvö fjallar svo um ólöglega innflytjendur sem vinna við að týna jarðarber í Kaliforníu við virkilega lélegar aðstæður. Merkilegt að sjá hvernig stórfyrirtækin styðja þetta og búa svo þannig um hnútana að þau eru ekki ábyrg fyrir neinu á endanum, nema jú að hirða peninginn. Þessi bransi bara myndi ekki virka nema að ólöglegir innflytjendur væru notaðir til starfans og öllum finnst það sjálfsagt.
Kafli þrjú fjallar svo um klámiðnaðinn og þá sérstaklega Reuben Sturmann sem var helsti klámkóngur Bandaríkjanna á sínum tíma og teygði anga sína til Evrópu og víðar. Virkilega áhugavert að lesa þetta því Sturmann þessi ákvað frá fyrsta degi að berjast fyrir réttinum að fólk gæti skoðað klám heima hjá sér án þess að ríkið gæti bannað þeim það og fór með öll mál alla leið í dómskerfinu og notaði allar krókaleiðir og holur sem hann fann lagalegs eðlis og gerðist meira að segja svo kræfur að kæra sjálfan J. Edgar Hoover.
Kaflinn um maríunaræktunina og þær furðulegu leiðir sem að Bandaríska stjórnin notar gegn þeim sem tengjast maríunana er áhugverðasti kaflinn að mínu mati en titill bókarinnar lýsir í raun bara þessum eina kafla, bókin hefði mátt heita eitthvað annað. Næst á dagskrá er svo að redda sér Fast Food Nation eftir sama höfund.