Annar mánuður ársins er að verða búinn og besta lag ársins 2010 bara komið.

Nýjasta plata þokkagyðjunnar Joanna Newsom er ekkert annað en yndisleg. Óli Jóh fær prik í kladdann fyrir að láta vita af þessari gleði.

Það er óþarfi að eyða orðum í gleðina, fegurðina og hressleikann sem hér er á ferðinni.

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Joanna Newsom – Good Intensions Paving Company

Í vinnunni sit ég hliðina á honum Sebastién. Hann er frá Frakklandi en hann veit ekkert um tónlist þaðan sem er miður.

Hann skilur illa hvernig ég nenni að hlusta á Serge þar sem ég skil ekki orð í frönsku og hann veit ekkert um Air, Daft Punk eða hljómsveitina sem í dag er tóndæmi dagsins.

Hljómsveit dagsins er hin frábæra sveit Phoenix sem hefur vensl við bæði Air og Daft Punk en tónlistin er af öðrum toga. Einn meðlimur Phoenix var í hljómsveit með Daft Punk liða og Phoenix spilaði á tíma sem hljómsveit Air, þegar að Kelly Watch The Stars reis sem hæst.

Hér er gleðilegt indiepopp í hávegum haft og eitt af lögum ársins 2009 er klárlega tóndæmi dagsins. Lagið Liztomania sem er opnunarlag hinnar frábæru Wolfang Amadeus Phoenix sem er fjórða stóra plata Phoenix.

Tóndæmi dagsins er þó ekki af plötunni sjálfri heldur órafmögnuð útgáfa af þessu frábæra lagi.

Látum samt upprunalegu útgáfuna fylgja í myndbandsformi og flash player fyrir þá sem geta ekki halað niður. Hér er verið að auka þjónustu til muna.

Phoenix -- Liztomania (Unplugged)

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Erfingja Elle model skrifstofurnnar er ýmislegt til lista lagt. Ekki bara að hann hafi greiðann aðgang að símanúmerum súpermódela til að reyna að fleka þær hefur hann eitthvað sem margir aðrir myndu vilja hafa.

Hann getur og hefur samið fullt af góðum lögum.

Julian Casablancas, forsprakki The Strokes gaf út sína fyrstu sólóplötu í loks árs 2009. Platan Phrazes for the Young hefur almennt fengið góða dóma, kannski einna helst á Pitchfork sem að einkunnagjöfin er í lægri kantinum sem er bara eins og við var að búast.

Ég er að fíla þessa plötu, ég hefði eflaust sett hana á árslistann ef hún hefði komist fyrr að. En það þýðir ekkert að væla yfir því heldur verður maður bara að halda áfram að dansa.

Það er blússandi sítt að aftan elekrtó stemmning í tóndæmi dagsins. Eina sem gerir lagið nútímalegt er rödd Julians sem maður þekkir strax. Allir grípa að um sé að ræða söngvara The Strokes.

Þetta er hressandi.

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Julian Casablancas – 11th Dimension

Önnur plata New York sveitarinnar Vampire Weekend kemur út á mánudaginn næsta. Platan ber heitið Contra.

Það er alltaf erfitt fyrir hljómsveitir að fylgja eftir sinni fyrstu plötu þegar þær hafa slegið í gegn. Eitthvað sem debut plata Vampire Weekend gerði svo sannarlega, platan hitti í mark hjá hörðustu indie mussum og alveg til Audda og Sveppa ásamt öllu sem er þar á milli.

Eftir að hafa rennt yfir plötuna að þá er ekki hægt að segja annað en að þetta sé bara allt í lagi. Contra grípur hlustandann kannski ekki jafn fljótt og fyrri platan en það er samt eitthvað þarna. Sum lögin fara strax á flug á meðan að önnur gætu dottið inn við frekari hlustun eins og oft er með góða tónlist. Mér finnst þó vanta svolítið uppá barnslega hressleikann sem mér fannst einkenna fyrstu plötuna. Hér eru fleiri ballöður og finnst manni á stundum að Vampire Weekend séu að reyna að verða aðeins meira alvarlegri þó þeir séu ekkert að detta í Interpol alvarleika.

Plötuna alla er hægt að heyra á heimasíðu sveitarinnar.

En tóndæmi dagsins er því klárlega það lag af plötunni sem ég fílaði strax. Lagið er mjög Vampire Weekend -legt og heitir Run.

Vampire Weekend – Run

Enn ein jólin, þau tuttugustu og níundu sem ég upplifi samkvæmt vísindalegri talningu minni. Desember mánuður gefur mér alltaf tækifæri til að rifja upp þegar ég fékk úr því skorið hjá Vísindavef Háskóla Íslands hver væri munurinn á kæfu og paté.

Jólalögin hafa verið ótrúlega þolanleg þessi jól, væntanlega út af því að Baggalútur á svo mikið af jólalögum.

Norðmenn, þessir neðanjarðar krúttarar sem falla alltaf í skuggann af bræðrum sínum og systrum í Svíþjóð sem búa til miklu meira krútt en þeir eiga þó eitt af jólalögum ársins.

Gamalt lag í nýjum búning í flutningi fánabera Norska krúttsins, engin annar en Erlend Oye. Erlend þessi er ekki bara sinn eigin herra heldur helmingur dúettsins Kings of Convenience sem tróð loks upp hér á landi á nýliðinni Airwaves hátíð og einnig forsprakki Berlínar sveitarinnar The Whitest Boy Alive. Allt eðal efni sem þessi hávaxni, rauðhærði maður hefur komið nálægt.

Gleðileg jól gott fólk. Næsta ár verður magnað, það er komið á hreint. Enda Heimsmeistarakeppni í knattspyrnu rétt á eftir NBA úrslitum.

Erlend Oye – Last Christmas

Þegar ég heyri orðið súpergrúbba kemur nafn Traveling Wilburys alltaf fyrst upp í hugann. Sveit sem starfaði í lok áttunda áratugarins með algjöra landsliðs uppstillingu.

Í sveitinni voru George Harrison, Jeff Lynne, Roy Orbinson, Tom Petty og Bob Dylan. Eflaust þekkja fæstir Jeff Lynne af þessum ótrúlega hópi en hann var aðalsprautan í ELO (tóndæmi hér) sem og að hafa unnið með ógrynni tónlistarmanna.

Súpergrúbba dagsins í dag er klárlega indie ofur sveitin Monster of Folk. Valin maður í hverju rúmi í þeirri sveit, næstum allir meðlimir hennar hafa dúkkað upp á þessum vef áður sem tóndæmi dagsins í öðrum verkefnum sínum. Sveitina skipa Conor Oberst (Bright Eyes), Mike Mogis (Bright Eyes), Jim James (My Morning Jacket) og M. Ward. Endilega ýtið á nöfn sveitanna, þar má finna gullmola.

Á blaði er þetta svo sannarlega súpergrúbba en þá er spurningin hvort að platan sem þeir hafa gefið út standi undir þessu nafni og því mikla hæpi sem svona menn þurfa að standa undir.

Platan Monster of Folk kom svo út þann 22.september og hún stendur svo sannarlega undir nafni. Eins og oft er með góðar plötur þurfa þær ítrekaða hlustun og svo allt í einu gerist eitthvað og snilldin birtist manni eins og um vitrun væri að ræða. Eftir fyrstu eina, tvær umferðirnar fannst mér þetta ekki ýkja merkilegt þó inn á milli væru vissulega góðir sprettir en eftir u.þ.b viku af góðri hlustun var eins og að platan hefði alltaf fylgt manni. Hrikalega góð er hún.

Tóndæmi dagsins verður því af plötunni, mér og ykkur öllum til yndisauka.

Monster of Folk – Say Please

Ég hef alltaf verið sökker fyrir gleðipoppi sem auðvelt er að raula með. Vinnufélagar mínir voru með þá kenningu að ég félli alltaf fyrir lögum með trallala kafla og Villi vildi einhvern tímann meina að ég væri sökker fyrir lögum með smá blásturshljóðfærum

Það getur vel verið en Sænsku gleðipoppararnir í sveitinni I´m from Barcelona hafa einhvern veginn alltaf átt hjá mér sama stað. Sveitin gerir gífurlega gott gleðipopp sem hressir mann við og blæs bjartsýni í mann sama hvernig viðrar.

Alveg frá því að ég heyrði fyrst lagið We´re from Barcelona með þessari sænsku fjölmennu sveit hafa þau átt vísan stað í spilaranum og jafnvel oftar en ekki fengið að renna í gegnum DVD spilarann líka. Alltaf verið til staðar, aldrei gleymst.

Tóndæmi dagsins er ekki nýjasta nýtt enda ár síðan að síðasta plata þeirra kom út, þeirra önnur og ber hún nafnið Who killed Harry Houdini ?. Þó að platan sé orðin þetta gömul skiptir það engu, hún hefur hvort sem er farið framhjá flestum.

Tóndæmi dagsins gjöriði svo vel. Læt fylgja með myndbandið við lagið sem kom þessari sveit á kortið hjá mér, yndislegt alveg.

I´m from Barcelona -- Paper Planes

Hinn stórskemmtilegi dagskrárliður tóndæmi dagsins er kominn til ára sinna. Einhver fimm ár af blússandi gleði og kærleika  enda fátt sem gleður hjarta sem og anda eins og góð tónlist.

Tóndæmi dagsins kemur frá Jóa Jökli, í fyrsta sinn að mig minnir. DJ Margeir, sá mæti listamaður og plötusnúður á heiðurinn af laginu ásamt Hjálmum.

Einu sinni í gamla daga á Kaupfélaginu drap DJ Margeir mig með augnaráði sínu þegar ég dansaði óvart utan í borðið sem plötuspilararnir hvíldu á, ég var í fullri sveiflu með snúning á hæl þegar ég rakst í borðið og tónlistin stöðvaðist örsnöggt en vanur plötusnúður eins og DJ Margeir var snöggur að bæta úr því og setja tónlistina aftur í gang.

Hjálmar – Regnið (DJ Margeir mix)

Tóndæmi dagsins er fallegt, mjög fallegt. Kannski full rólegt miðað við góða veðrið og sólina en falleg tónlist á alltaf heima hér, sama hvernig viðrar.

Iron & Wine, fullu nafni Samuel Bean er eflaust þekktastur fyrir að hafa tekið ábreiðu af Postal Service laginu Such Great Heights sem og að hafa komið mest í eyrun á fólki í Zach Braff myndinni Garden State tekur hér eitt besta Flaming Lips lagið og gerir klárlega að sínu eins og Sigríður Beinteins myndi orða það.

Lagið Waitin for Superman er af hinni frábæru The Soft Bulletin sem kom út árið 1999, hrikalega góð plata og að mínu mati besta plata Oklahoma búanna í Flaming Lips.

Iron & Wine taka hér lagið í rólegri acoustic útgáfu sem gerir það að verkum að þetta hljómar eins og allt annað lag.

Iron & Wine – Waitin for Superman

Fimm manna sveitin The Love Language fær að eiga tóndæmi dagsins.

Lagið Lalita er með fuzz effect fyrir allann peninginn og er það vel. Þetta er töff.

Óli Jóh fær heiðurinn fyrir að benda mér á þetta lag, hann skellti heyrnartólum á borðið fyrir Ensími tónleikana í síðustu viku og sagði þetta skylduhlustun. Sem þetta lag er klárlega.

The Love Language – Lalita

Forgangsröðunin þessa síðustu daga hefur verið vinnan, NBA úrslitin og þetta eina lag sem ég get ekki hætt að hlusta á.

Eitt stórt repeat er þetta lag á, God Only Knows þessa áratugar sagði Óli bróðir og ég held bara að það sé rétt.

Brooklyn sveitin Grizzlie Bear gaf núna út á dögunum sína þriðju stóru plötu, Veckatimest sem er hreint út sagt stórkostleg svo ég sé nú ekkert að spara stóru orðin. Þetta plata er geðveik.

Tóndæmi dagsins er því lagið sem að ég fæ ekki nóg af. Þetta lag lætur manni líða vel, punktur basta.

Grizzly Bear – Two Weeks

Belle & Sebastian hafa setið hljóðann síðan 2006, ekkert nýtt efni hefur komið frá sveitinni sem hryggir mig. Þó höfum við fengið að njóta þess að fá hinar fjölmörgu BBC upptökur sveitarinnar á tvöföldum diski sem ber að fagna.

Meðlimir sveitarinnar hafa þó ekki setið auðum höndum heldur hefur Stuart Murdoch ásamt flestum úr sveitinni setið sveittur í stúdíóinu við gerð nýrrar plötu. Í þetta skiptið er þó platan ekki gerð undir merkjum Belle & Sebastien heldur er hér um að ræða einstaklingsframtak Stuarts, God Help The Girl.

Um er að ræða lög sem Stuart hefur verið að safna í sarpinn síðustu fimm ár, allt lög sem honum hefur ekki fundist að passaði fyrir sveitina sína. Öll eiga lögin að segja samfellda sögu og mun verða tekin upp kvikmynd á næsta ári til að fylgja tónlistinni.

Maður fagnar auðvitað nýrri tónlist frá Stuart sem og tvö Belle & Sebastian lög fá að fljóta með. Stuart hafði verið með þann draum að búa til stúlknasveit og því hélt hann söngvakeppni á netinu og sigurvegararnir syngja lögin í þessu verkefni. Belle & Sebastian lögin sem sett verða í nýjann búning eru Funny Little Frog og Act Of The Apostle.

Ég held að þetta verði flopp, er miðlungs spenntur og læt þetta þá bara koma mér á óvart ef um einhverja snilld er að ræða. Frekar myndi ég vilja nýtt efni með minni ástkæru sveit.

Látum fylgja með fyrstu smáskífuna af plötunni sem kemur út 23.júní ásamt nýrri útgáfu af Funny Little Frog. Come Monday Night er allt í lagi, en ekkert nýtt. Camera Obscura hafa alltaf verið bestir í að stæla Belle & Sebastian.

God Help The Girl -- Come Monday Night

God Help The Girl -- Funny Little Frog (Belle & Sebastian cover)

M. Ward hefur spilað með ótrúlega mörgum frábærum listamönnum. Hann hefur spilað með Bright Eyes, Cat Power, Jenny Lewis, My Morning Jacket og Noruh Jones. Auk þess er hann í dúettnum She & Him sem gáfu út hina stórgóðu Volume One.

Núna var hann að gefa út plötuna Hold Time sem liggur vel í eyra við fyrstu hlustun. Síðasta platan hans, Post-War var hrikalega góð og því eftirvæntingin talsvert mikil að fá að heyra nýtt efni frá honum.

Það er því kominn tími á annað tóndæmi með M.Ward. Hann á það skilið.

Opnunarlag plötunnar fær því hér að hljóma.

M.Ward -- For Beginners (AKA Mt. Zion)

Læt hér fylgja með Daniel Johnston cover sem M.Ward tekur.

Arcade Fire fá þann heiður að vera tóndæmi dagsis, þessi frábæra sveit sem hefur setið hljóðann eftir að hin stórgóða Neon Bible kom út.

Við fögnum því nýju lagi frá þeim, lagið er þó ekki nýtt heldur ábreiða af frábæru lagi eftir Yeah Yeah Yeahs!, eflaust þeirra þekktasta lag.

Lagið er Maps og er útgáfa Arcade Fire hreint út sagt ágæt. Negli svo inn jútjúbi með upprunalegu útgáfunni, það er eitthvað svo hrikalega töff við hana Karen O.

Arcade Fire -- Maps

Dreifbýlistónlistarmaðurinn Glen Campbell fær að eiga tóndæmi dagsins með fallegri ábreiðu af Foo Fighters slagaranum Times Like These. Glen þessi hefur verið í yfir 50 ár í bransanum og gaf út í fyrra plötuna „Meet Glen Campbell” þar sem hann tekur tökulög ýmisskonar eftir John Lennon, Green Day, U2 og Travis svo einhverjir séu nefndir.

Glen er engin aukvissi, fyllti í skarð Brian Wilson þegar Beach Boys voru að túra og spilar á gítar á Pet Sounds ásamt því að spila sem session leikari fyrir fjölda annarra þekktra tónlistarmanna.

Mér finnst þessi útgáfa hans af Time Like These vera helvíti flott.

Þið dæmið bara um það sjálf.

Glen Campbell – Times Like These

Þetta er þannig dagur að ég held að það sé kominn tími á gleði og fjör.

Ég treysti fáum til þess að básúna gleði og fjöri hér á þessum miðli en Sindra og Gunna, betur þekktir sem listamennirnir Sissi og Gussi.

Drengirnir hafa verið að dæla út tónlist í fjölda ára en alltaf lent undir radarnum, skil ekki afhverju því þetta er tónlist sem myndi fá hvaða skríl til að taka niður lambúshettuna og dansa.

Ég set inn lag sem er skylduhlustun og svo myndbandið við hið stór góða lag Vélmenn -- Draumur í dós

Sissi og Gussi -- Naldrei aldrei

Leiðinlegt fyrir New York dúettinn Department of Eagles að hafa ekki hljómað í mínum eyrum fyrr en á gamlársdag í fyrsta skipti en lagið þeirra sem nú prýðir liðinn tóndæmi dagsins hefði án nokkurs vafa dottið í topp sæti yfir lög ársins 2008.

Svo má til gamans geta að Daniel Rossen úr Grizzly Bear er í þessari sveit.

Lagið No One Does It Like You er að detta á topplista hér og þar á netinu og ekki að ósekju. Þetta er yndislegt lag.

Hlustið bara. Reyndar er þessi live útgáfa hér af youtube betri í mínum huga, einhver óskilgreindur fílingur sem ég er hrifinn af.

Department of Eagles -- No One Does It Like You

Áralöng hefð hefur verið fyrir því á þessu bloggi að setja inn tóndæmi. Í desember hef ég svo sett inn jólalög af sömu sort. Lög með listamönnum sem eiga uppá pallborðið hjá mér, ekkert Helgu Möller dót neitt.

Venjulega hefur Belle & Sebastian alltaf slegið fyrsta tóninn með O come, O come Emannuel en í þetta skiptið ætla ég að breyta til. Þriðji í aðventu er liðinn en maður er aldrei of seinn fyrir svona.

Bright Eyes fá að slá fyrsta tóninn í þetta skiptið, jólalagið er klassísk og útgáfan anguvær og brothætt.

Bright Eyes – Have Yourself A Merry Little Christmas

Tóndæmi dagsins á svo vel við að það er ekki fyndið. Bæði er lagið afskaplega hressandi og kemur manni í fíling. Í raun akkúrat það sem þegnar þessa lands þurfa á mánudegi og hvað þá á mánudegi í þeirri tíð sem núna er.

Enn fremur snertir umslag plötunnar þjóðerniskennd okkar enda forkunnarfagur foss sem skartar plötuna. Íslenskur foss í þokkabót. Nafn plötunnar kórónar svo allt saman, einfaldur titill sem samt segir svo mikið.

Platan heitir „Everything is borrowed” með Mike Skinner AKA The Streets.

Tóndæmi dagsins er lagið Heaven For The Weather.

Nýtt Oasis lag sem er ekki lélegt á alltaf skilið að vera tóndæmi dagsins. Oasis er hljómsveit sem hefur lítið þróast í gegnum árin að mínu mati en hefur sitt „sound” sem ég hreinlega fíla.

Og ég er að fíla nýja lagið, það er gott sound í því og ég byrja að tromma ósjálfrátt með því sem er alltaf góðs viti í mínum bókum. Þetta eru engin geimflaugavísindi en lagið er gott, punktur.

Fyrir þá sem þola ekki Oasis, að þá er hér myndband þar sem ráðist er á Noel á sviði.

Oasis – The Shock Of The Lightning

Okkervil River sem áttu bestu plötu ársins 2007 hafa gefið út nýja plötu, The Stand Ins sem við fyrstu hlustanir rennur ljúflega í gegn og verður eflaust af mörgum sett á topplista ársins 2008.

Tóndæmi dagsins er því klárlega af plötunni nýju, ekki annað hægt. The Stage Names sem kom út á síðasta ári átti að vera tvöföld plata en varð ekki og The Stand Ins er seinni hlutinn af þeirri plötu.

Lagið Lost Coastlines er tóndæmi dagsins. Vessgú !

Okkervil River – Lost Coastlines

Það verður ekki betra en akkúrat þetta. Hreinlega vá!

The Flaming Lips, þetta ótrúlega band að taka syrpu af The Who lögum sem öll eru af Tommy. Einhverri þeirri bestu plötu sem komið hefur út í minnum manna.

Tilefnið er að VH1 var að heiðra The Who þar sem sveitin sjálf tróð upp ásamt Flaming Lips, Eddie Vedder og Tenacious D svo einhverjir séu nefndir.

The Flaming Lips – Tommy medley

Er ekki komin tími á blogg ? Held það svei mér þá.

Tóndæmi dagsins verður því blogg dagsins, ef ekki vikunnar. Það er aðeins ein plata sem hefur fengið náð í eyrum mínum síðustu daga en það er nýjasta afurð vísindakirkju nöttarans Beck (Hansen). Frá fyrsta lagi er maður bara í fíling og dillar höfðinu eins og ekkert sé sjálfsagðara.

Platan heitir Modern Guilt og hefur verið að fá blússandi dóma hér og þar.

Beck – Gamma Ray

Krepputal hvað ? Ég tók ekki þátt í neinu góðæri og ég ætla ekki að taka þátt í neinni kreppu.

Því ættu allir færir menn og konur að skella sér á hinn frábæra og fróma vef sem hér verður tengill á og eyða nokkrum krónum.

Þær fara ekki í neina vona menn með bumbur sem reykja vindla og hlæja að almúganum heldur í alvöru menn sem láta sig rétt mál skipta og eru vinir vina sinna.

Einn, tveir og kaupa, kaupa, kaupa.

Ein af plötum ársins er komin út, svo einfalt er það.

Fleet Foxes, fimm manna sveit frá Seattle hafa hér smíðað plötu sem byggir á gömlum gildum sem hitta beint í mark og það þeirra fyrsta plata. Raddanir ala Beach Boys og Crosby, Stills og Nash ásamt fleiri áhrifum eru hér svo skemmtilega augljós án þess að nokkurn tímann sé hægt að segja að þeir séu að taka beint frá sínum áhrifavöldum. Fleet Foxes hafa farið sína leið.

Tóndæmi dagsins er það lag af plötunni sem greip mig fyrst, lagið byrjar í rólegheitunum en vaknar svo til lífsins með stæl. Þetta lag eitt og sér ætti að duga til að leyfa fólki að heyra hverskyns plata er hér á ferð.

Ég ætla að leyfa laginu að njóta sín og babbla sem minnst um þá.

Fleet Foxes – Your Protector