Það verður ekki betra en akkúrat þetta. Hreinlega vá!
The Flaming Lips, þetta ótrúlega band að taka syrpu af The Who lögum sem öll eru af Tommy. Einhverri þeirri bestu plötu sem komið hefur út í minnum manna.
Tilefnið er að VH1 var að heiðra The Who þar sem sveitin sjálf tróð upp ásamt Flaming Lips, Eddie Vedder og Tenacious D svo einhverjir séu nefndir.
The Flaming Lips – Tommy medley
Er ekki komin tími á blogg ? Held það svei mér þá.
Tóndæmi dagsins verður því blogg dagsins, ef ekki vikunnar. Það er aðeins ein plata sem hefur fengið náð í eyrum mínum síðustu daga en það er nýjasta afurð vísindakirkju nöttarans Beck (Hansen). Frá fyrsta lagi er maður bara í fíling og dillar höfðinu eins og ekkert sé sjálfsagðara.
Platan heitir Modern Guilt og hefur verið að fá blússandi dóma hér og þar.
Krepputal hvað ? Ég tók ekki þátt í neinu góðæri og ég ætla ekki að taka þátt í neinni kreppu.
Því ættu allir færir menn og konur að skella sér á hinn frábæra og fróma vef sem hér verður tengill á og eyða nokkrum krónum.
Þær fara ekki í neina vona menn með bumbur sem reykja vindla og hlæja að almúganum heldur í alvöru menn sem láta sig rétt mál skipta og eru vinir vina sinna.
Einn, tveir og kaupa, kaupa, kaupa.
Ein af plötum ársins er komin út, svo einfalt er það.
Fleet Foxes, fimm manna sveit frá Seattle hafa hér smíðað plötu sem byggir á gömlum gildum sem hitta beint í mark og það þeirra fyrsta plata. Raddanir ala Beach Boys og Crosby, Stills og Nash ásamt fleiri áhrifum eru hér svo skemmtilega augljós án þess að nokkurn tímann sé hægt að segja að þeir séu að taka beint frá sínum áhrifavöldum. Fleet Foxes hafa farið sína leið.
Tóndæmi dagsins er það lag af plötunni sem greip mig fyrst, lagið byrjar í rólegheitunum en vaknar svo til lífsins með stæl. Þetta lag eitt og sér ætti að duga til að leyfa fólki að heyra hverskyns plata er hér á ferð.
Ég ætla að leyfa laginu að njóta sín og babbla sem minnst um þá.
Á þjóðhátíðardegi íslendinga í ár kemur út nýjasta plata Coldplay sem ber nafnið Viva La Vida. (loca?)
Colplay hafa t.d. gefið lagið Violet Hill á heimasíðu sinni sem er allt í lagi en seinna lagið sem heyrist, titillag plötunnar er aftur á móti stórgott. Eiginlega bara virkilega gott.
Ég fíla fiðlurnar í því og svo stóru bjölluna og svo er samsöngur sem í raun innsiglar það að ég fíli lagið.
Ég hlakka til að heyra meira af þessari plötu, það er ekki móðins meðal indie fólksins að fíla Coldplay en mér gæti ekki verið meira sama. Gott popp er gott popp, óháð hver flytur.
Tóndæmi dagsins er því lagið Viva La Vida. Bónus er svo video þar sem Coldplay taka þetta sama lag á MTV Movie Awards á sunnudaginn.
Hressu krúttlegu Svíarnir í I´m from Barcelona gáfu út plötuna Let Me Introduce My Friends snemma árs 2006. Ótrúlega hressandi og léttleikandi plata sem ég set reglulega í spilarann og þá oftast tónleikaupptökur en þar er hressleikinn þeirra hvað mestur. 29 manna band sem svipar til Polyphonic Spree þar sem allir leggja sitt af mörkum undir handleiðslu forsprakkans Emanuel Lundgren. Sveitin hefur áður fengið að njóta þess heiðurs að vera tóndæmi hér og er vel að heiðrinum komin að endurtaka leikinn. (
Tóndæmi dagsins er opnunarlag plötunnar, Oversleeping sem á sérstaklega vel við á þessum mánudegi. Textinn súmmerar þetta vel upp „Been oversleeping on Monday,I don’t care let’s pretend that it’s Sunday”
Í kaupbæti læt ég fylgja með Adventure Kid útgáfuna af þekktasta lagi I´m from Barcelona sem er hið mikla stemmningslag We´re from Barcelona, nú í rándýrri elektró útgáfu.
- I´m from Barcelona - Oversleeping
- Adventure Kid - We´re from Barcelona remix
Fyrsti ársfjórðungur er búinn og því ekki úr vegi að gera upp þennan tíma út frá tónlistinni. Nokkrar stórgóðar plötur komnar á þessu tímabili sem vonandi eiga eftir að eldast vel en ekki gleymast þegar árið er liðið. Það er á hreinu að nokkrar af þeim verða að instant klassíkerum.
Topp 5 bestu lögin - 1Q 2008
1. Plants & Animals - Bye Bye Bye
- Eitthvað hressasta opnunarlag plötu sem ég hef heyrt lengi. Það er eins og himnarnir opnist þegar lagið byrjar og kórinn bætist við. Ég er kannski ekki hlutlaus þar sem ég er líka í kór og ég er sucker fyrir samsöng, brass og auðveldu sing-a-long.
2. Destroyer - Dark Leaves From A Thread
- Dan Bejar, hinn fjölhæfi tónlistarmaður sem dælir út efni í hinum og þessum böndum tekur annað sætið með þessu frábæra lagi af nýjust plötu sinni, Trouble in Dreams. Dan hefur ekki bara verið að vinna í þessari plötu heldur er hann einnig í New Pornographers sem gáfu út hina ágætu Challengers á síðasta ári þar sem hann á besta lag plötunnar, Myriad Harbour.
3. Why? - These Few Presidents
- Rappari sem snéri sér að poppi vermir þriðja sætið. Hann kallar sig Why? og kemur frá Kaliforníu. Yoni Wolf heitir hann og platan heitir Alopecia. Lagið These Few Presidents stendur klárlega uppúr. Lagið er smástund að byrja en um eftir eina mínutu er lagið orðið helvíti nett.
4. Vampire Weekend - The Kids Don´t Stand A Chance
- Einhver mest hæpaðasta hljómsveit internetsins í dag. Gífurlega einföld en fáránlega catchy lög sem renna ljúflega í gegn. Það er ekkert verið að finna hjólið upp hér en það skiptir engu, þetta er vel gert. The Kids Don´t Stand A Chance ásamt Oxford Comma og A-Punk eru nokkuð jöfn um hituna í spilaranum hjá mér en The Kids Don´t Stand A Chance fá heiðurinn í þetta skiptið.
- Brooklyn sveitin MGMT fá síðasta sætið sem í boði er en myndu vera í fyrsta sæti ef verið væri að velja besta myndbandið. Þetta er hrikalega nett lag og voðalega Ara Tómasar-legt.
Þó að Óli bróðir minn sé með bindi alla daga þýðir það ekki að hann sé ekki töff. Hann er verulega töff enda með eftirnafnið Jóh. Óli ber veg og vanda af tóndæmum dagsins og er þakklæti mitt í hans garð mikið fyrir að halda partýinu gangandi.
Hann Óli byrjaði snemma að mata litla bróður sinn af tónlist, minnir að þetta hafi allt byrjað með Pílu Pínu og þaðan þróast yfir í talsverst flóknari tónlist sem hefur lifað lengur en Píla Pína greyið.
Tóndæmi dagsins er með hip hop listamanninum sem ákvað að gera taktfast indiepopp í staðinn. Hann kallar sig Why? en heitir Jonathan "Yoni" Wolf og kemur frá Berkeley, Kaliforníu.
Platan heitir Alopecia og er skrambi góð.
Tóndæmi dagsins er af þeirri plötu og heitir These Few Presidents.
Guðfinnur Ólafur Einarsson grætur sárann yfir þeirri tónlist sem er að streyma hér inn en það verður ekki hlustað á það. Því miður fyrir Vestfirðinginn er ekkert nýtt með Billy Joel sem ég er að fíla og því ekkert slíkt efni hér að finna.
Tóndæmi dagsins er þó af þeim meyði að Guðfinnur getur ekki annað en beygt sig og hneigt af lotningu fyrir B-liðsmanni vikunnar þar sem tóndæmi dagsins er lag sem myndi falla vel að hans furðulega en þó á stundum góða smekk. Tónlist fær hjólin til að snúast og auðgar andann, það er aldrei of mikil tónlist Guðfinnur.
Í Kanada hefur verið í gangi einhver mesta nýsköpun og þróun á góðri tónlist í manna minnum. Enn einn sveitin frá Kanada er hér að stíga fram með sína fyrstu stóru plötu og þvílík byrjun er hér á ferðinni. Ég á hreinlega ekki til orð yfir þessari plötu, ekki orð!
Hljómsveitin heitir Plants and Animals og fer í bækurnar hjá mér yfir bönd sem maður þarf að fylgja eftir.
Plants and Animals - Bye Bye Bye
Plants and Animals - Feedback In The Field
Hinn magnaði Dan Bejar er tóndæmi dagsins. Dan er meðlimur í kanadísku stjörnusveitinni The New Pornographers sem hefur verið tóndæmuð oft áður á þessari síðu. Sömuleiðis er hann í Swan Lake og Hello, Blue Roses.
Sólo sveitina sína kallar hann þó Destroyer og hún er tóndæmi dagsins í dag.
Platan Trouble in Dreams hefur verið að fá góðar viðtökur enda tónar Dans og sérstök röddin afskaplega móðins í dag. Eina sem angrar mig er að hún er keimlík síðustu plötunni, það hefði aðeins mátt fikra sig áfram með formið.
Lagið Dark Leaves From A Thread er klárlega lag dagsins, geðveikt lag.
Destroyer - Dark Leaves From a Thread
Brooklyn sveitin MGMT er sveit dagsins. Ég sá sveitina í Letterman og varð því að athuga málið. MGMT hafa verið að hita upp fyrir Of Montreal og virðast vera álíka skrýtnir við fyrstu sýn. Sveitin var að gefa út hina frábærlega nefndu Oracular Spectacular við ágætis viðtökur.
Það er ekkert lítið sem hressleikinn er við völd í þessu lagi, þetta er helgarlag, danslag og stuðlag. Sumir myndu kalla þetta svokallað Ara-lag.
Myndbandið er töff en ég læt Letterman atriðið fylgja með, töff hvernig þeir enda á stefi úr Doors laginu Light My Fire.
Seinni plata Birmingham sveitarinnar The Editors hefur fengið mikla og góða athygli. Fyrir hvað veit ég eiginlega ekki.
Hér erum við með sveit sem er eins og barn Joy Division og Interpol. Um leið og söngvari sveitarinnar, Tom Smith þenur raddböndin koma nöfn Ian Curtis og Paul Banks strax uppí hausinn á manni og skynsemin segir manni að hér sé um að ræða nýtt efni frá Interpol. Svo kemur bara í ljós um er að ræða The Editors sem hafa allan sinn stíl snýttan úr þessum áður nefndu sveitum.
Samt sem áður hefur sveitin einhvern togkraft sem fær mann til að hlusta. Þetta er djöfulli vel gert allt saman þó að frumlegheitin eru í lágmarki, algjörtu lágmarki. En það er auðvitað rosalega erfitt að herma vel og það er kannski snilldin, þeir eru svona góður að herma.
Tóndæmi dagsins er því með Interpol / Joy Division þema sveitinni The Editors.
Það situr í mér eftir helgina hversu magnaðir tónleikar Hins Íslenzka Þursaflokks voru í Laugardagshöllinni á laugardaginn.
Tilefnið var 30 ára afmæli sveitarinnar og var öllu tjaldað til. Lög Þursanna sem fyrir löngu hafa stimplað sig í heildingul þjóðarinnar voru útsett með Caput hópinn í huga ásamt Þursunum sjálfum. Sveitin sem kom fram á tíma diskós og pönks ætti að vera spiluð í menntaskólum þessa lands til að kenna fólki að meta íslensk þjóðlög og íslenska tónlist. Hér er eitthvað fyrir alla.
Egill Ólafsson er mikill listamaður og er röddin hans betri í dag ef eitthvað er miðað við upprunalegar upptökur sveitarinnar. Hvað eftir annað kom mér á óvart hversu sterkur Egill er á sviðinu, svo sannarlega á heimavelli á sviðinu.
Eina sem stuðaðið mig við tónleikana er að ekkert blast var á þeim, mixið allt mjög miðjukennt og mónótónískt en það er víst sá galli sem fylgir því að hafa sviðið troðfullt af klassískum hljóðfærum.
Þegar ég sá dagskránna í byrjun tónleikanna sagði ég að það kæmi ekki annað til greina en að Jón var kræfur karl og hraustur yrði lokalagið, þó það væri ekki á dagskránni. Það er ekkert lag til þess hæfara til að klára tónleikana með þessari hljómsveit en það lag.
Enda fór það svo að Tómas Tómasson steig fremstur á svið, kynnti lagið og taldi í. Frábær lok á frábærum tónleikum.
Fróðleiksmoli dagsins er svo sá að fyrstu opinberu tónleikar Hins Íslenzka Þursaflokks fóru fram í mekka menningarinnar, Breiðholti.
Hinn Íslenzki Þursaflokkur - Skriftagangur
Hinn Íslenzki Þursaflokkur - Jón var kræfur karl og hraustur (á tónleikum)
Góð mynd, gott soundtrack. Upphafsatriðið er eitthvað það tilgangslausasta en þó um leið eitt það skemmtilegasta sem ég hef séð lengi.
Af því tilefni er Kinks lagið This Time Tomorrow tóndæmi dagsins, hressandi mjög.
Þegar ég verð stór ætla ég að vona að ég hafi snefil af töff-inu sem Daft Punk hafa.
Á Grammy´s verðalaunahátíðnni núna á sunnudaginn var brotið blað í sögunni þegar Daft Punk komu fram í fyrsta skipti í sjónvarpi. Kanye West hefur verið að nota lagið Harder, Better, Faster, Stronger í lagið sitt Stronger sem er ágætis hippedí hopp með dans/electronic ívafi svona miðað við að ég fíla ekki hippedí hopp.
Kanye treður upp með þessu lagi sínu og á 2mín 43 sec opnast Daft Punk þríhyrningurinn og þar standa þeir svo töff og svalir að það mætti halda að himnarnir hafi opnast. Eru almennt töff og spila á futuristic hljóðfæri sem eru ógeðslega töff.
Þetta er lag fyrir helgina, það er stemmning í því.
Vampire Weekend er sveit dagsins, ljótt nafn á hljómsveit en afskaplega góð lög. Sveitin hefur verið að hita upp fyrir The Shins og í gær kom út fyrsta plata sveitarinnar sem ber nafn sveitarinnar.
Sveitin fékk plötusamning fyrir tilskyldi internetsins, ekki í gegnum Myspace eins og Kate Nash og Lilly Allen heldur í gegnum mp3 blogg. Það verður að teljast nokkuð magnað.
Upptakan sem hér er boðið uppá er tekin upp úti á götu í París, mér finnst þetta flott. Bjóðum svo uppá akústic af laginu Oxford Comma í formi myndbands en lagið Oxford Comma er líka með í laginu.
Vampire Weekend - The Kids dont stand a chance / Oxford Comma
Í hádeginu í dag hittumst við Óli Jóh og Bíó til að fara yfir árslistana okkar fyrir árið 2007. Við Óli erum með keimlíka lista en Bíó bryddar uppá Bruce Springsteen og fleiri nettum á sinn lista sem við Óli settum hvergi á okkar. Samdóma álit okkar að tónlistarárið 2007 hafi verið gífurlega gott.
Tóndæmi dagsins kemur frá sjálfbæra tónlistarunglingnum, skjólstæðing Bíó sem Bíó hefur alið upp tónlistarlega í fjölda ára. Unglingurinn er bróðir Bakkadrottningarinnar, eiginkonu Bíó.
Lagið heitir This is where we are með New York sveitinni Ravens & Chimes.
Virkilega gott lag, söngvaranum svipar til Win Butler í Arcade Fire. Það var allaveganna það fyrsta sem ég hugsaði þegar að lagið byrjaði.
Á myspace síðu sveitarinnar má svo finna fínt Leonard Cohen cover.
Ravens & Chimes - This is where we are
Sniðugt að hlusta á eina besta plötu ársins 2006 2007 nokkrum dögum eftir að árinu lauk. En hressandi er gripurinn.
Svíakrúttið Jens Lekman er fyrsta tóndæmi dagsins árið 2007 2008 með hið frábæra A Postcard to Nina. Textinn er æði og þegar hann segir “Your truly, Jens Lekman” og brassið kemur inn er frábær kafli í laginu.
Hlustið og sannfærist.
Jens Lekman - A postcard to Nina
Þessi tími ársins kominn, í móki eftir hangikjötið og nóakonfektið er komið að því að birta blessaðann listann. Gott ár tónlistarlega séð, virkilega gott fyrir íslenska tónlist og mjög gott fyrir erlenda.
Listinn er svona:
Erlent
Innlent
Tónleikar ársins
Daft Punk eru snillingar, tónlist af þeirra meiði þarf að vera ansi sérstök til að ég fíli hana og þeir einhvern veginn hitta alltaf naglann á höfuðið.
Gott stöff með endemum. Nýlege gáfu þeir út Alive 2007 sem inniheldur tónleikaupptökur frá tónleikum þeirra í París, heimaborg sinni. Tónleikunum er leikstýrt af Oliver Gondry, stóra bróður Michel Gondry sem leikstýrði Around the world myndbandi Daft Punk. Hann hefur svo meðal annars Eternal Sunshine of the Spotless Mind, Human Nature og leikstýrt fjölda myndbanda fyrir fólk eins og Björk, Beck, White Stripes, Chemical Brothers, Radiohead.
Tóndæmid dagsins er Around the World með Daft Punk þar sem þeir bítskipta yfir í Harder, Better, Faster , Stronger.
Mynband Michels fylgir svo með því það er ógeðslega töff. Takið eftir að hver karakter er eitt beat í laginu.
Daft Punk - Around the world / Harder, Better, Faster, Stronger (Live 2007)
Powered by WordPress, Mandigo theme by tom.
Entries (RSS)
and Comments (RSS).
