Sniðugt að hlusta á eina besta plötu ársins 2006 2007 nokkrum dögum eftir að árinu lauk. En hressandi er gripurinn.

Svíakrúttið Jens Lekman er fyrsta tóndæmi dagsins árið 2007 2008 með hið frábæra A Postcard to Nina. Textinn er æði og þegar hann segir “Your truly, Jens Lekman” og brassið kemur inn er frábær kafli í laginu.

Hlustið og sannfærist.

Jens Lekman - A postcard to Nina

Þessi tími ársins kominn, í móki eftir hangikjötið og nóakonfektið er komið að því að birta blessaðann listann. Gott ár tónlistarlega séð, virkilega gott fyrir íslenska tónlist og mjög gott fyrir erlenda.

Listinn er svona:

Erlent

1. Okkervil River – The Stage Names
2. Sunset Rubdown – Random Spirit Lover
3. Beirut - The Flying Cub Cup
4. The Arcade Fire - Neon Bible
5. Of Montreal – Hissing Fauna, Are you the destroyer?
6. Radiohead - In rainbows
7. Animal Collective – Strawberry Jam
8. Feist - Reminder
9. Shins - Wincing the Night Away
10. A Sunny Day in Glasgow – Scribble Mural Comic Journal

Innlent

1. Hjaltalín - Sleepdrunk Seasons
2. Sigur Rós - Hvarf/Heim
3. Megas- Frágangur
4. Megas - Hold er mold
5. Seabear - The ghost that carried us
6. Sprengjuhöllin - Tímarnir okkar
7. Mugison - Mugiboogie
8. Hjálmar- Ferðasót
9. Ólöf Arnalds - Við og við
10. Jakobínarína - The First Crusade

Tónleikar ársins

1. Danielson / Hjaltalín í Fríkirkjunni
2. Megas í Laugardagshöll
3. Franz Ferdinand á Nözu

Daft Punk eru snillingar, tónlist af þeirra meiði þarf að vera ansi sérstök til að ég fíli hana og þeir einhvern veginn hitta alltaf naglann á höfuðið.

Gott stöff með endemum. Nýlege gáfu þeir út Alive 2007 sem inniheldur tónleikaupptökur frá tónleikum þeirra í París, heimaborg sinni. Tónleikunum er leikstýrt af Oliver Gondry, stóra bróður Michel Gondry sem leikstýrði Around the world myndbandi Daft Punk. Hann hefur svo meðal annars Eternal Sunshine of the Spotless Mind, Human Nature og leikstýrt fjölda myndbanda fyrir fólk eins og Björk, Beck, White Stripes, Chemical Brothers, Radiohead.

Tóndæmid dagsins er Around the World með Daft Punk þar sem þeir bítskipta yfir í Harder, Better, Faster , Stronger.

Mynband Michels fylgir svo með því það er ógeðslega töff. Takið eftir að hver karakter er eitt beat í laginu.

Daft Punk - Around the world / Harder, Better, Faster, Stronger (Live 2007)

[youtube nPBmXEO3yUU]

Mér finnst mjög takmarkaður jólafílingur vera komin í fólk almennt.

Þá vantar bara jólalög í mannskapinn.

Sufjan Stevens - Come on! Let’s Boogie to the Elf Dance!

Svo mæli ég með stórkostlegri útgáfu Diktu af Nóttin var sú ágæt ein sem hægt er að nálgast á vef Smekkleysu fyrir aðeins 99 kr. Besta jólalagið þetta árið klárlega.

Höfum tóndæmið tvöfalt í dag þar sem ég þjáist af valkvíða í dag. Get hreinlega ekki valið á milli þessara laga.

Byrjum á Zach Condon sem kemur alla leið frá Nýju Mexíkó með líka alveg frábæra plötu. Zach kemur fram undir nafninu Beirut og platan The Flying Club Cup er hreint út sagt frábær. Mun enda á lista yfir bestu plötu ársins 2007 á mörgum stöðum. Hún er þessleg.

rosalega ákveðnum hreim og þegar ég hlusta á tóndæmi dagsins með henni hugsa ég alltaf til Parklife með Blur.

Beirut - Nantes

Seinna tóndæmið er talsvert einfaldara og eflaust þekktara. Kate Nash, rosalega bresk stúlka varð vinsæl á einni nóttu svipað og Lilly Allen í sumar via the myspace way. Hún syngur með rosalegum hreim sem minnir mig svo á Parklife með Blur. Foundations er virkilega grípandi lag.

Kate Nash - Foundations

Ég hef aldrei verið mikill Hjálma maður. Fílað eitt og eitt lag en svo alltaf fengið nóg.

Nýja platan þeirra Ferðasót rennur ljúflega í gegn og fær mig til að gleyma fyrri fordómum til sveitarinnar.

Opnunarlagið á plötunni fer í flokk þeirra laga sem gætu verið lag ársins 2007. Línan "eitt lítið knús, elsku mamma" fær mig til að fella tár. Þetta lag er afskaplega fallegt.

Það er því tóndæmi dagsins, tileinkað öllum mömmunum í heiminum en þó sérstaklega minni.

Hjálmar - Leiðin okkar allra

Tökum annað tóndæmi af Bob Dylan ábreiðuplötunni sem fylgir myndinni. Mikið af góðum lögum þarna.

Seinna tóndæmið er með Tony og Typpalingunum og lagið er fyrir löngu orðið eitt af þekktustu lögum Zimmermans. Lagið var gert fyrir kvikmyndina Pat Garrett & Billy the Kid frá 1973. Lagið er í fjórum hljómum, G, D, Am7 og C, svona fyrir þá sem vilja Bylting Bítlanna stílinn. (Ég veit samt ekkert um svona hljóma, ég hendi þessu bara svona fram)

Antony & The Johnsons - Knocking on heavens door

Og svo aukaskemmtun, bara því að ég fíla Tony.

[youtube _R3CYVLcYZw]

Nú styttist óðum í myndina I´m not there sem skartar hvorki meira né minna en sex leikurum sem allir leika Bob Dylan. Trailerinn lítur vel út og þetta gæti mögulega verið mjög góð mynd. Verður allaveganna áhugaverð í alla staði.

Samhliða myndinni er gefið út soundtrack þar sem listamenn tengdir indie og kántrí senunni taka Dylan lög af miklum móði. Má þar meðal annarra nefna Karen O , Iron & Wine, Jeff Tweedy úr Wilco, Stephen Malkmus, Antony & The Johnsons (Tony og Typpalingarnir), Charlotte Gainsbourg , Mark Lanegan og Cat Power.

Tóndæmi dagsins er af þessari plötu en Dylan ábreiðuna að þessu sinni á Sufjan Stevens.

Lagið sem hann tekur er Ring Them Bells af plötunni Oh Mercy sem kom út 1989. Fallegt lag sem Sufjan tekur vel, ekki að spyrja að því.

Sufjan Stevens - Ring Them Bells (Bob Dylan cover)

Annuals spila á Airwaves á laugardaginn klukkan 23:00 í Listasafni Reykjavíkur. Opnunarlagið af frábærri plötu þeirra, Be He Me heitir Brother og er hressandi mjög.

Af því tilefni tóndæmum við ábreiðu af því frábæra lagi með Atlanta sveitinni Manchester Orchestra sem ég veit lítil deili á.

Eitt sem er víst að ábreiðan er æðisleg og algjör skylduhlustun.

Manchester Orchestra - Brother

Heima, mynd Sigur Rósar um tónleikarferðalag þeirra á Íslandi sumarið 2006 hefur verið rædd hér og þarf ekkert að endurtaka hversu hrifinn ég var af myndinni.

Órafmögnuðu útgáfurnar í myndinni af lögum þeirra er eitthvað sem ég get ekki beðið eftir að heyra og sjá aftur og aftur og aftur þegar þetta verður loks gefið út í lok nóvember.

Til að lina þjáningar mínar og annarra eru hér komnar live upptökur af nokkrum lögum órafmögnuðum Sigur Rósar lögum.

Njótið vel og lengi.

Sigur Rós - Ágætis Byrjun (acoustic)

Sigur Rós - Heima (acoustic)

Sigur Rós - Njósnavélin (acoustic)

Ocean of Noise hefur verið coverað hér bara í síðustu viku en nú er komið að sama lagi í flutningi ólíklegra flytjenda.

Arizona bandið Calexico sem spilar indie rock / altnernative country bræðing ef svo mætti segja á Ocean of Noise ábreiðu dagsins.

Flottari útgáfa en Noruh, finnst mér.

Calexico - Ocean of Noise

Arcade Fire er svona band sem er búið að tóndæma um alla heimsbyggð langt út fyrir mörk hins byggilega heim. Ég ætla að taka þátt í þeim leik en með smá flippi.

Tóndæmin eru tvö og um er að ræða Arcade Fire í útvarpsstúdíói að taka Intervention. Lag númer fjögur á Neon Bible heitir Intervention og tekur á móti manni með kirkjuorgeli sem gleypir mann lifandi og sleppir manni ekki fyrr en trommurnar taka við á 1:36. Tveimur árum áður en platan kom út spiluðu Arcade Fire lagið á KCRW í rosalega fallegri acoustic útgáfu sem leyfir laginu að njóta sín á allt annan hátt en á plötunni, enda án þrúgandi orgelsins hér.

Seinna tóndæmið er tökulag. Tökulag með Arcade Fire þar sem Norah Jones tekur Ocean of Noise sem sömuleiðis er af Neon Bible. Af öllum hljómsveitum fyrir Nóruh að covera hefði ég seint talið Arcade Fire sem eitt af þeim böndum, en það skiptir engu. Hún er hér að taka gott lag og gerir það eiginlega enn betra. Virkilega flott live upptaka.

Arcade Fire - Intervention (acoustic)

Norah Jones - Ocean of Noise

Ég er búin að hafa þrekvirkið Bat out of hell á heilanum núna í nokkra daga. Ég get hreinlega ekki gert upp við mig hvort það sé gott eða vont. Ég hallast þó að því að það sé bara mjög gott enda er lagið hrikaleg rússíbanareið frá byrjun til enda.

Meatloaf er líka með alveg magnaða rödd. Restin af plötunni er ágæt en þó eitthvað sem ég hef ekki alveg melt í gegnum öll þessi ár, finnst platan í heild ekki vera þetta þrekvirki sem hefur sett hana í flokk mestu seldu platna í heimi. Eftir opnunarlagið er einhvern veginn allt á niðurleið.

Set hér inn Bat Out of Hell af tónleikum þar sem Meatloaf tekur lagið og sinfóníuhljómsveit Melbourne spilar undir. Það er kraftur í þessu og ágætis vísun til helgarinnar.

Meatloaf - Bat out of Hell (Live)

John Vanderslice er bandarískur tónlistarmaður sem var að gefa út sína sjöundu breiðskífu sem ber nafnið Emerald City.

John komst í heimspressuna strax við útgáfu sinnar fyrstu plötu. Ekki útaf frábærri tónlist heldur útaf laginu Bill Gates Must Die sem fékk það mikla athygli að Microsoft hótaði lögfræðingum á Johnn. Til að fullkomna svo allt saman leit diskurinn svipað út og Windows geisladiskur.

En nóg um grín og glens. White Dove af plötunni Emerald City er tóndæmi dagsins. Lagið er frábært af annars ágætri plötu.

John Vanderslice – White Dove

Eins og áður hefur komið fram að þá finnst mér The Stage Names vera plata ársins af því sem er komið 2007.

Þessi plata frá þeim Okkervil River mönnum hefur ekki slæmt lag að geyma. Þau eru þó misgóð og það sem stendur uppúr og er klárlega eitt fallegasta lag sem ég hef heyrt lengi verður því tóndæmi dagsins.

Okkervil River – Plus Ones

Og við höldum partýinu gangandi.

Það er ekkert smá mikið af góðum plötum á leiðinni, plötur sem allaveganna ættu að vera góðar á blaði.

Síðasta sumar gaf hljómsveitin Band of Horses út plötuna Everything All The Time sem var svona allt í lagi, á henni voru góðir sprettir og þar má helst nefna eitt af lögum ársins 2006, lagið Funeral.

Í næsta mánuði á svo næsta plata sveitarinnar að koma út og ber hún nafnið Cease to Begin. Lög af plötunni má nálgast af netinu og hljóma þau ágætlega við fyrstu hlustun. Lagið sem stendur upp úr er klárlega Is There a Ghost sem inniheldur rosalegan hljóðvegg ala Phil Spector. Lagið er því tóndæmi dagsins á þessum líka fína laugardegi.

Band of Horses – Is There a Ghost

Og við hefjum aftur áður auglýsta dagskrá.

Ég er ekkert að deyja yfir nýja iPod Touch sem Steve Jobs var að kynna um daginn, nýji iPod Nano er heldur ekkert öskrandi flottur neitt.

Það sem mér fannst jákvæðast við þetta allt saman var að auglýsingin sem Apple menn munu nota við að auglýsa iPod Nano fyrir pöpulnum er ekki bara prýdd lagi með Leslie Feist heldur er myndbandið við One Two Three Four látið rúlla alla auglýsinguna.

Þetta er eitthvað sem vonandi gerir stjörnu Feist enn skærari en hún er í dag. Leslie Feist er kanadísk söngkona sem meðal annars spilar með Broken Social Scene. Ekki skemmir svo að í laginu er þessi flotti blásturskafli. Villi er einmitt með þá kenningu að ég sé sökker fyrir lögum með blásturshljóðfærum.

Platan The Reminder sem kom út á þessu er á topp 10 listanum mínum yfir bestu plötur ársins og það ofarlega.

Feist – One Two Three Four

[youtube p8Z-DIAthbM]

Ein af plötum ársins er komin út og er það meistarastykkið Challengers með kanadísku ofurgrúbbunni The New Pornographers.

Ofurgrúbbunafnið kemur að sjálfu sér þegar við erum með Carl Newman , þokkagyðjuna Neko Case, Dan Bejar sem er í Destroyer og svo Kathryn Calder úr Immaculate Machine. Fyrir svo utan allt hitt fólkið í sveitinni. Þetta er alvöru band. Allt hefur þetta fólk sem ég nefni gefið út frábærar plötur sem sóloefni eða með öðrum. Þetta er gífurlega hæfuleikaríkt fólk og einstaklega frjótt.

Fyrri plötur sveitarinnar Twin Cinema og Mass Romantic hafa fengið endalausa spilun hjá mér og það aftur og aftur og aftur. Maður fer ekki í gegnum neitt New Pornographers skeið heldur er sveitin ein af þessum sem maður hefur alltaf í handraðanum. Maður er einhvern veginn alltaf til í þennan sérstaka hljóm og frábæru popplög.

Tóndæmi dagsins verða því tvö og bæði af nýjust plötu New Pornographers. Platan er frábær og er ekkert endilega að feta nýjar brautir heldur eingöngu að festa sess sveitarinnar sem einnar af þeim bestu. Vona að þetta dugi þeim til að slá endanlega í gegn, það er ekki endalaust hægt að vera indie krútt.

Titillag plötunnar fær hér að njóta sín sungið af Neko Case og seinna lagið heitir Myriad Harbour og er sungið af Dan Bejar.

The New Pornographers - Challengers

The New Pornographers - The Myriad Harbour

Bætum svo við youtube frá því þegar sveitin spilaði lag af nýju plötunni í þætti David Lettermans

Við gefum New York sveitinni Tralala (frumlegt nafn) allt plássið í dag. Lagið All Fired Up er hresst, hratt og líflegt, allt það sem föstudagurinn þarf.

Lagið minnir á The Go Team!, 60´s tónlist og bara almennan hressleika.

Síðasti vinnudagur fyrir sumarfrí og því skal tekið á því með stuðlagi.

Tralala - All Fired Up 

Tóndæmi dagsins er ekki týpiskt tóndæmi fyrir þessa síðu en frábært er það engu að síður. M.I.A er sæt stelpa sem fékk mikið lof fyrir plötuna sína Arular þó að ég hafi aldrei fallið fyrir henni.

Núna styttist í næstu plötu þokkagyðjunnar og ber gripurinn nafnið Kala. Þar er lag sem greip mig við fyrstu hlustun, takturinn er aðeins off beat og hún babblar frekar en syngur ofan á hann og rúsínan í pylsuendanum er geðveikt viðlag, við erum að tala um viðlag sem er öðruvísi og grefur sig í heilann á manni eins og Crautsfeld Jakob.

Svo er eins M.I.A eins og áður segir svo sæt, það skemmir ekki.

M.I.A - Paper Planes