Annar mánuður ársins er að verða búinn og besta lag ársins 2010 bara komið.

Nýjasta plata þokkagyðjunnar Joanna Newsom er ekkert annað en yndisleg. Óli Jóh fær prik í kladdann fyrir að láta vita af þessari gleði.

Það er óþarfi að eyða orðum í gleðina, fegurðina og hressleikann sem hér er á ferðinni.

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Joanna Newsom – Good Intensions Paving Company

Í vinnunni sit ég hliðina á honum Sebastién. Hann er frá Frakklandi en hann veit ekkert um tónlist þaðan sem er miður.

Hann skilur illa hvernig ég nenni að hlusta á Serge þar sem ég skil ekki orð í frönsku og hann veit ekkert um Air, Daft Punk eða hljómsveitina sem í dag er tóndæmi dagsins.

Hljómsveit dagsins er hin frábæra sveit Phoenix sem hefur vensl við bæði Air og Daft Punk en tónlistin er af öðrum toga. Einn meðlimur Phoenix var í hljómsveit með Daft Punk liða og Phoenix spilaði á tíma sem hljómsveit Air, þegar að Kelly Watch The Stars reis sem hæst.

Hér er gleðilegt indiepopp í hávegum haft og eitt af lögum ársins 2009 er klárlega tóndæmi dagsins. Lagið Liztomania sem er opnunarlag hinnar frábæru Wolfang Amadeus Phoenix sem er fjórða stóra plata Phoenix.

Tóndæmi dagsins er þó ekki af plötunni sjálfri heldur órafmögnuð útgáfa af þessu frábæra lagi.

Látum samt upprunalegu útgáfuna fylgja í myndbandsformi og flash player fyrir þá sem geta ekki halað niður. Hér er verið að auka þjónustu til muna.

Phoenix -- Liztomania (Unplugged)

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Fyrir nærri 20 árum varð eitt mesta menningarslys Íslandssögunnar. Þá hefur komið til landsins plata með Svissneska dúettnum Yello. Einhver íþróttafréttamaðurinn eða tónlistarheftur klippari á RÚV hefur fengið þennan disk að gjöf og álitið þetta efni það besta frá upphafi mannkyns og því ákveðið einhliða að þetta skyldi notað út í hið óendanlega.

Því voru lög með þessari sveit notuð í næstum allar stiklur (trailera) sem ég man eftir frá barnæsku í sjónvarpinu, jafnvel gerðust dæmin svo gróf að lög með Yello voru notuð sem þemalög þáttar.

Sem betur fer hefur stiklunum fækkað á þessari öld enda ungt fólk komið til starfa hjá Sjónvarpinu sem margt hvert elur sama hatur á þessum lögum og ég. Sem betur fer.

Við kynnum til leiks tvö þekktustu lög Yello, en um leið þau tvö hötuðustu. Mótostportið og Handboltakvöldið með Loga Bergmanni  biðja að heilsa.

Tölvurnar heima, iPodinn og vinnutölvan mín eru allar með last.fm keyrandi sem þýðir að öll lög sem ég hlusta á eru skrásett þar og þannig get ég fylgst með hlustunarmynstrinu mínu og borið mig saman við aðra mér til gagns og gamans.

Þeir listamenn sem ég hlustaði mest á árið 2009 eru þessir :

10. I´m From Barcelona

09. Hjaltalín

08. Kings of Leon

07. Vampire Weekend

06. Arcade Fire

05. Clap Your Hands Say Yeah

04. Coldplay

03. Belle & Sebastian

02. The Beatles

01. Sigur Rós

Í stökum lögum eru það The Go Team! sem hreppa fyrsta sætið en ég hlustaði óeðlilega mikið á remixið þeirra þar sem þau taka Polyphonic Spree lagið Soldier Girl.

Merkilegt hvernig á lítið sameiginlega með árslistanum mínum fyrir árið 2009.

Skýringin er væntanlega sú að ég hlusta oftast heima á playlista með hinu og þessu sem eru spilaðir langt um meira en stakar plötur sem ég hlusta aðallega á í vinnunni.

Önnur plata New York sveitarinnar Vampire Weekend kemur út á mánudaginn næsta. Platan ber heitið Contra.

Það er alltaf erfitt fyrir hljómsveitir að fylgja eftir sinni fyrstu plötu þegar þær hafa slegið í gegn. Eitthvað sem debut plata Vampire Weekend gerði svo sannarlega, platan hitti í mark hjá hörðustu indie mussum og alveg til Audda og Sveppa ásamt öllu sem er þar á milli.

Eftir að hafa rennt yfir plötuna að þá er ekki hægt að segja annað en að þetta sé bara allt í lagi. Contra grípur hlustandann kannski ekki jafn fljótt og fyrri platan en það er samt eitthvað þarna. Sum lögin fara strax á flug á meðan að önnur gætu dottið inn við frekari hlustun eins og oft er með góða tónlist. Mér finnst þó vanta svolítið uppá barnslega hressleikann sem mér fannst einkenna fyrstu plötuna. Hér eru fleiri ballöður og finnst manni á stundum að Vampire Weekend séu að reyna að verða aðeins meira alvarlegri þó þeir séu ekkert að detta í Interpol alvarleika.

Plötuna alla er hægt að heyra á heimasíðu sveitarinnar.

En tóndæmi dagsins er því klárlega það lag af plötunni sem ég fílaði strax. Lagið er mjög Vampire Weekend -legt og heitir Run.

Vampire Weekend – Run

Nýtt ár, nýr listi. Það er alltaf jafn ánægjulegt að líta til baka og fara yfir árið sem leið, fara yfir hvernig það var tónlistarlega séð. Tónlistin er víst það sem að fær jörðina til að hreyfa sig og er það sem tryggir að Candy Floss haldi sínum náttúrulega fölbleika lit.

Þetta var gott tónlistar ár þó að árið 2008 hafi verið ívið betra.

Fyrri árslistar eru auvitað aðgengilegir fyrir áhugasama og forvitna á sínum stað :  2004, 2005, 2006, 2007 og 2008.

Árslistinn 2009 er því svona :

Bestu erlendu plöturnar 2009 :

10. Dan Deacon – Bromst

09. Monsters of Folk – Monsters of Folk

08. A Sunny Day in Glasgow – Ashes Grammar

07. Au Revoir Simone – Still Night, Still Light

06. Atlas Sound – Logos

05. Passion Pit – Manners

04. Neko Case – Middle Cyclone

03. Dirty Projectors – Bitte Orca

02. Animal Collective – Merriweather Post Pavilion

01. Grizzly Bear – Veckatimest

Best innlendu plöturnar 2009 :

10. Eberg – Antidode

09. Our Lives – We Lost The Race

08. Egill Sæbjörnsson – Egill S.

07. Lights On The Highway – Amanita Muscaria

06. Hermigervill – Leikur vinsæl íslenzk lög

05, Dikta – Get It Together

04. Kimono – Easy Music For Difficult People

03. Múm – Sing Along To Songs You Don´t Know

02. Hjálmar – IV

01. Hjaltalín – Terminal

Airwaves 2009 var að ljúka, þetta er fyrsta hátíðin þar sem ég hugsa ekki „Fokk hvað ég væri til í að vera á Airwaves”. Síðustu sjö ár hef ég verið hrikalega duglegur að taka Airwaves fyrir, svo duglegur að ég hef tekið mér sumarfrí frá vinnu til að geta einbeitt mér að því að hlusta á tónlist, raða upp listum yfir hvað ég verð að sjá og getað drukkið bjór án þess að hugsa út í það að ég þurfi að vakna daginn eftir.

Fyrir utan Kings of Convenience sem oft hafa verið tóndæmi dagsins á þessari síðu voru það einna helst The Drums, Metronomy og When Saints Go Machine sem ég hafði einhvern áhuga á að sjá. Innlendu böndin snerta ekki þennan streng að verða að fara því maður getur séð flest af þeim seinna ef maður hefur ekki séð þau nú þegar.

Ástandið finnst mér þó vera að leika hátíðina grátt eða þá að skipuleggjendur hennar fela sig bakvið ástandið þar sem gæði listamanna hafa dalað hrikalega. Þá er ég ekki að tala um að það vanti stóru nöfnin heldur finnst mér frekar að það vanti böndin sem gerðu hátíðina svo stórkostlega. Það vantar böndin sem eru við það að verða fræg en eru ekki orðin það, böndin sem að mp3bloggin og indie / underground heimurinn eru að slefa yfir en mainstream tónlistarpressan hefur ekki gripið ennþá.

Það vantar þennan fíling sem að bönd eins og Ratatat, Architecture in Helsinki, Islands, Mates of State, Klaxons, Fiery Furnaces, The Zutons, Clap Your Hands Say Yeah, Wolf Parade og fullt af öðrum böndum sem ég gæti talið hér upp og hafa komið á Airwaves síðustu árin sköpuðu.

Kannski á næsta ári, kannski þá. Airwaves á að vera hátíðin sem engin vill missa af, hún var það en í ár var hún valmöguleiki af mörgum og ekki sá mest spennandi.

Skelli með smá Áströlsku indie poppi, tónleikar Architecture in Helsinki árið 2005 var hápunktur þess árs og einhverjir þeir bestu tónleikar sem ég hef orðið vitni að á Airwaves, fyrr og síðar.

Ég vona innilega að tónleikaröðin Manstu ekki eftir mér sé komin til að vera. Síðasta fimmtudag hóf sveitin Ensími leikinn með því að flytja plötuna Kafbátamúsik í heild sinni.

Kafbátamúsik kom út 1998 og varð strax ein af bestu plötum Íslandssögunnar. Lög eins og Atari, Arpeggiator og Flotkví eru hrikalega góð og eldist platan afskaplega vel.

Það var yndisleg tilfinning að standa í troðningnum og hitanum á Nasa og sjá sveitina aftur á sviði og heyra upphafstóna plötunnar hefjast. Hreint út sagt yndisleg stund.

Fyrir tónleikana fór ég að velta fyrir mér hvaða fleiri plötur ég væri til í að sjá og heyra fara í gegn um sömu meðferð.

Maus -- Lof mér að falla að þínu eyra

Spilverk Þjóðanna -- Sturla

Sigur Rós -- Ágætis Byrjun (tilvalið á 10 ára afmæli plötunnar)

XXX Rottweiler hundar -- XXX Rottweiler hundar

Megas og Spilverk Þjóðanna -- Á bleikum náttkjólum

Mjötviður mær -- Þeyr

Lög unga fólksins -- Hrekkjusvín

Benni Hemm Hemm -- Benni Hemm Hemm

Við þennan lista má svo eflaust  bæta við fullt af góðu dóti sem ég man ekki eftir akkúrat núna.

Afsakið bloggleysið, ég hef verið á haus í vinnu og lífinu almennt.

Depeche Mode og Pet Shop Boys voru að dæla út plötum. Hef alltaf fílað bæðin böndin afskaplega mikið. Depeche Mode eru þessir dökku og dimmu menn á meðan Pet Shop Boys gera tónlist í sama dúr en talsvert glaðlyndari.

Hvernig ætli það kæmi út ef Gahan og félagar í Depeche Mode myndu gera eina glaðlega sumarplötu um ástina og Pet Shop Boys myndu taka fyrir þunglyndið og sjálfsmorðstilhneigðina á dimmu vetrarkvöldi ?

Þangað til næst.

Belle & Sebastian hafa setið hljóðann síðan 2006, ekkert nýtt efni hefur komið frá sveitinni sem hryggir mig. Þó höfum við fengið að njóta þess að fá hinar fjölmörgu BBC upptökur sveitarinnar á tvöföldum diski sem ber að fagna.

Meðlimir sveitarinnar hafa þó ekki setið auðum höndum heldur hefur Stuart Murdoch ásamt flestum úr sveitinni setið sveittur í stúdíóinu við gerð nýrrar plötu. Í þetta skiptið er þó platan ekki gerð undir merkjum Belle & Sebastien heldur er hér um að ræða einstaklingsframtak Stuarts, God Help The Girl.

Um er að ræða lög sem Stuart hefur verið að safna í sarpinn síðustu fimm ár, allt lög sem honum hefur ekki fundist að passaði fyrir sveitina sína. Öll eiga lögin að segja samfellda sögu og mun verða tekin upp kvikmynd á næsta ári til að fylgja tónlistinni.

Maður fagnar auðvitað nýrri tónlist frá Stuart sem og tvö Belle & Sebastian lög fá að fljóta með. Stuart hafði verið með þann draum að búa til stúlknasveit og því hélt hann söngvakeppni á netinu og sigurvegararnir syngja lögin í þessu verkefni. Belle & Sebastian lögin sem sett verða í nýjann búning eru Funny Little Frog og Act Of The Apostle.

Ég held að þetta verði flopp, er miðlungs spenntur og læt þetta þá bara koma mér á óvart ef um einhverja snilld er að ræða. Frekar myndi ég vilja nýtt efni með minni ástkæru sveit.

Látum fylgja með fyrstu smáskífuna af plötunni sem kemur út 23.júní ásamt nýrri útgáfu af Funny Little Frog. Come Monday Night er allt í lagi, en ekkert nýtt. Camera Obscura hafa alltaf verið bestir í að stæla Belle & Sebastian.

God Help The Girl -- Come Monday Night

God Help The Girl -- Funny Little Frog (Belle & Sebastian cover)

Hangikjötið er löngu búið að meltast en eitthvað tók lengur fyrir árslistann að fæðast. Árið 2008 hefur verið afburða tónlistarár, svo gott að ég var í vandræðum að búa þennan lista til. Aldrei hefur hann verið svona lengi að raðast til. En ég er ánægður með listann.

Here it goes.

Bestu erlendu plöturnar 2008:

10. Wolf Parade – At Mount Zoomer
09. She & Him – Volume One
08. Vampire Weekend – Vampire Weekend
07. Beck – Modern Guilt
06. Okkervil River – The Stand Ins
05. Kings of Leon – Only by The Night
04. Hercules And Love Affair – Hercules And Love Affair
03. Bon Iver – For Emma, Forever Ago
02. Plants & Animals – Parc Avenue
01. Fleet Foxes – Fleet Foxes

Bestu innlendu plöturnar 2008:

10. Ultra Mega Technobandið Stefán – Circus
09. Borko – Celebrating Life
08. Lay Low – Farewell Good Night’s Sleep
07. Megas og Senuþjófarnir – Á morgun
06. Bragi valdimar Skúlason – Gillagill
05. Mammút – Karkari
04. FM Belfast – How to make friends
03. Retro Stefson – Montaña
02. Múgsefjun – Skiptar Skoðanir
01. Sigur Rós – Með suð í eyrum við spilum endalaust

Fimm bestu lögin 2008:

05. Manifest Destiny – Bob Justman
04. Underwear – FM Belfast
03. Við spilum endalaust – Sigur Rós
02. Your Protector – Fleet Foxes
01. Bye Bye Bye – Plants & Animals

Bestu tónleikarnir 2008:

03.Amiina og Kippi Kaninus, Listahátíð 2008
02. Sigur Rós í Laugardagshöll
01. Þursaflokkurinn og Caput í Laugardagshöll

Það er margt að brjótast um í huga mínum á þessum mánudagsmorgni. Ég veit ekki alveg í hvora löppina ég á að stíga og það er erfitt að koma tilfinningum sínum í orð. Allt út af einum tónleikum.

Ég hef oft séð Sigur Rós á sviði. Einhvern veginn er upplifunin aldrei eins, það skiptir til dæmis máli hvort að um úti eða inni tónleika sé að ræða. Sigur Rós á úti tónleikum spila hressilega en á inni tónleikum er bætt við þyngri og drungalegri lögum.

Sigur Rós voru án Amiinu í gær, eitthvað sem ég hef ekki séð síðan á tónleikum í íþróttasal Menntaskólans við Sund það herrans ár 2000. Ég átti von á einlægum og lágstemmdum tónleikum þar sem bæði vantaði strengina og lúðrasveitina en þeir voru ekki á þeim buxunum. Það var hreinlega öllu tjaldað til, bæði með ljósum, lagavali og sviðsmynd.

Það er ástæða fyrir því að þessi sveit er hún sú merkasta sem þetta land hefur alið af sér. Það er ástæða fyrir þeirri alþjóðlegu hylli sem þessi sveit hefur unnið sér inn og það er ástæða fyrir því að fullorðnir karlmenn með bringuhár verða mjúkir og varnarlausir á tónleikum með henni.

Á slíkum stundum er bara mikilvægt að muna að tár eru demantar.

Sigur Rós á sunnudagskvöldið. Drengirnir munu klára túrinn sinn hér í Laugardagshöllinni og ég get ekki sagt annað en að ég hlakki óendanlega mikið til.

Ég ætla ekki að gera neitt um helgina, ekki drekka dropa af áfengi og undirbúa mig andlega sem líkamlega undir þá gleði sem Sigur Rósar tónleikar almennt eru. Ég mun sitja uppí sófa í ullarsokkum, lesa verk Vonneguts og mála myndir með mínum físísku penslum.

Orð eins og skortsala, peningamarkaðssjóður, hámarks áhættuþol og Alistair fokkings Darling gleymast eins og dögg fyrir sólu þegar maður setur bestu innlendu plötu ársins 2008 í tækið.

Hún er sem sagt komin út og nóg eftir af árinu. Platan heitir Montaña og má kaupa undir eins í stafrænu formi á Grapewire.

Krakkarnir í sveitinni Retro Stefson hafa gert bestu plötu ársins 2008 og það með stæl. Það er sumar, sæla og endalaus hressleiki og platan verður stigvaxandi betri og hressari með hverju laginu.

Þetta er skrifað í stein hér með og því fær engu breytt.

Þegar menn hafa tíma og fjármagn til að nostra við hlutina og gera hlutina eftir sínu höfði er auðveldlega hægt að gera myndbönd á heimsmælikvarða.

Krepputal hvað ? Ég tók ekki þátt í neinu góðæri og ég ætla ekki að taka þátt í neinni kreppu.

Því ættu allir færir menn og konur að skella sér á hinn frábæra og fróma vef sem hér verður tengill á og eyða nokkrum krónum.

Þær fara ekki í neina vona menn með bumbur sem reykja vindla og hlæja að almúganum heldur í alvöru menn sem láta sig rétt mál skipta og eru vinir vina sinna.

Einn, tveir og kaupa, kaupa, kaupa.

Nógu mikið er búið að tala um það að Jay-Z sé fyrsti hip-hop listamaðurinn til að spila á Glastonbury og það sem eitt af stóru nöfnunum til að trekkja á hátíðina. Sá sem öskraði mest yfir þessu var Noel Gallagher.

Jay-Z svarar svo Noel á þann máta sem hann kann best, á sviðinu. Þetta er vel gert. Þó ég sé engin Katrín að þá kann ég að meta svona.

[youtube GXZsO16w9sw]

Bara afþví að ég get það. Internetið er yndislegt.

[youtube 7IiLZ0dvDWU]

Ég hef aldrei verið eins ánægður og stoltur með íslensku þjóðina eins og þegar við gáfum Frakklandi 8 stig í Eurovision. Engin gaf þeim jafn mörg stig nema við og Litháen. Við kunnum að meta góða tóna, það er klárt

[youtube akDM8oETmac]

Ég er ekki mikill Eurovision maður en Frakkar fá allan minn stuðning í ár. Við erum að tala um æðislegt lag sem er langtum betra en það sem Eurovision myndi nokkurn tímann þora að bjóða uppá og myndbandið er snilldin ein.

Sebastien Tellier er maður dagsins. Framlag Frakka til keppninnar er af nýjustu plötu Sebastien, Sexuality sem er produceruð af Guy-Manuel de Homem-Christo sem myndar 50% af hinni frábæru Daft Punk.

[youtube Vz58Hw9hldw]

Það er þvílíkur gullmoli á ruv.is núna sem verður aðgengilegur næstu daga og er skylduhlustun fyrir alla áhugamenn um íslenska tónlist og tónlistarsögu. Freyr Eyjólfsson sest niður með gleðigjafanum Valgeiri Guðjónssyni þar sem þeir kryfja plötu Spilverksins, Sturlu.

Platan Sturla er ein af þeim plötum sem ég ofhlustaði á í fermingargræjunum mínum og fæ seint nóg af. Þvílík plata.

Eftir að hafa horft á Almost Famous í enn eitt skiptið er ég með Tiny Dancer á heilanum. Djöfull er þetta nett lag.

Og nei, það segir ekkert um kynhneigð mína þó að ég sé með þetta lag á heilanum. Tónlist er fordómalaus.

[youtube g06RXYsksRg]

Fyrsti ársfjórðungur er búinn og því ekki úr vegi að gera upp þennan tíma út frá tónlistinni. Nokkrar stórgóðar plötur komnar á þessu tímabili sem vonandi eiga eftir að eldast vel en ekki gleymast þegar árið er liðið. Það er á hreinu að nokkrar af þeim verða að instant klassíkerum.

Topp 5 bestu lögin – 1Q 2008

1. Plants & Animals – Bye Bye Bye

- Eitthvað hressasta opnunarlag plötu sem ég hef heyrt lengi. Það er eins og himnarnir opnist þegar lagið byrjar og kórinn bætist við. Ég er kannski ekki hlutlaus þar sem ég er líka í kór og ég er sucker fyrir samsöng, brass og auðveldu sing-a-long.

2. Destroyer – Dark Leaves From A Thread

- Dan Bejar, hinn fjölhæfi tónlistarmaður sem dælir út efni í hinum og þessum böndum tekur annað sætið með þessu frábæra lagi af nýjust plötu sinni, Trouble in Dreams. Dan hefur ekki bara verið að vinna í þessari plötu heldur er hann einnig í New Pornographers sem gáfu út hina ágætu Challengers á síðasta ári þar sem hann á besta lag plötunnar, Myriad Harbour.

3. Why? – These Few Presidents

- Rappari sem snéri sér að poppi vermir þriðja sætið. Hann kallar sig Why? og kemur frá Kaliforníu. Yoni Wolf heitir hann og platan heitir Alopecia. Lagið These Few Presidents stendur klárlega uppúr. Lagið er smástund að byrja en um eftir eina mínutu er lagið orðið helvíti nett.

4. Vampire Weekend – The Kids Don´t Stand A Chance

- Einhver mest hæpaðasta hljómsveit internetsins í dag. Gífurlega einföld en fáránlega catchy lög sem renna ljúflega í gegn. Það er ekkert verið að finna hjólið upp hér en það skiptir engu, þetta er vel gert. The Kids Don´t Stand A Chance ásamt Oxford Comma og A-Punk eru nokkuð jöfn um hituna í spilaranum hjá mér en The Kids Don´t Stand A Chance fá heiðurinn í þetta skiptið.

5. MGMT – Time to Pretend

- Brooklyn sveitin MGMT fá síðasta sætið sem í boði er en myndu vera í fyrsta sæti ef verið væri að velja besta myndbandið. Þetta er hrikalega nett lag og voðalega Ara Tómasar-legt.

Það er aldrei nógu mikið old skúl í gangi. Þetta er alvöru.

[youtube mChkItXTQuo]

[youtube eUxhNWDlGts]