Eftir að hafa horft á Almost Famous í enn eitt skiptið er ég með Tiny Dancer á heilanum. Djöfull er þetta nett lag.
Og nei, það segir ekkert um kynhneigð mína þó að ég sé með þetta lag á heilanum. Tónlist er fordómalaus.
[youtube g06RXYsksRg]
Archive for the “Tónlist” CategoryFyrsti ársfjórðungur er búinn og því ekki úr vegi að gera upp þennan tíma út frá tónlistinni. Nokkrar stórgóðar plötur komnar á þessu tímabili sem vonandi eiga eftir að eldast vel en ekki gleymast þegar árið er liðið. Það er á hreinu að nokkrar af þeim verða að instant klassíkerum. Topp 5 bestu lögin – 1Q 2008 1. Plants & Animals – Bye Bye Bye - Eitthvað hressasta opnunarlag plötu sem ég hef heyrt lengi. Það er eins og himnarnir opnist þegar lagið byrjar og kórinn bætist við. Ég er kannski ekki hlutlaus þar sem ég er líka í kór og ég er sucker fyrir samsöng, brass og auðveldu sing-a-long. 2. Destroyer – Dark Leaves From A Thread - Dan Bejar, hinn fjölhæfi tónlistarmaður sem dælir út efni í hinum og þessum böndum tekur annað sætið með þessu frábæra lagi af nýjust plötu sinni, Trouble in Dreams. Dan hefur ekki bara verið að vinna í þessari plötu heldur er hann einnig í New Pornographers sem gáfu út hina ágætu Challengers á síðasta ári þar sem hann á besta lag plötunnar, Myriad Harbour. 3. Why? – These Few Presidents - Rappari sem snéri sér að poppi vermir þriðja sætið. Hann kallar sig Why? og kemur frá Kaliforníu. Yoni Wolf heitir hann og platan heitir Alopecia. Lagið These Few Presidents stendur klárlega uppúr. Lagið er smástund að byrja en um eftir eina mínutu er lagið orðið helvíti nett. 4. Vampire Weekend – The Kids Don´t Stand A Chance - Einhver mest hæpaðasta hljómsveit internetsins í dag. Gífurlega einföld en fáránlega catchy lög sem renna ljúflega í gegn. Það er ekkert verið að finna hjólið upp hér en það skiptir engu, þetta er vel gert. The Kids Don´t Stand A Chance ásamt Oxford Comma og A-Punk eru nokkuð jöfn um hituna í spilaranum hjá mér en The Kids Don´t Stand A Chance fá heiðurinn í þetta skiptið. - Brooklyn sveitin MGMT fá síðasta sætið sem í boði er en myndu vera í fyrsta sæti ef verið væri að velja besta myndbandið. Þetta er hrikalega nett lag og voðalega Ara Tómasar-legt. Það er aldrei nógu mikið old skúl í gangi. Þetta er alvöru. [youtube mChkItXTQuo] [youtube eUxhNWDlGts] Þegar maður skoðar lista yfir væntanlegar plötuútgáfur getur maður ekki annað en klórað sér í hausnum. Var ég að vakna árið 1994 ? 25.mars – Counting Crows Það verður seint tekið af Jack Black og Kyle Gass að þeir séu ekki hressir. Þegar verkfall handritahöfunda stóð sem hæst tróðu þeir upp á útifundi og gerðu það vel, hvað annað. Eins og JB segir að þá komust Rage agains the machine ekki, og því var splæst í dýrari týpuna. Nefnilega The D. Tenacious D er snilldarsveit, þeir stíga ekki hátt í frumleika, lagasmíðum en þeir vinna það upp með hressleika. Það mega þeir eiga. Myndbandið er smá stund í gang, en á 2:00 vakna drengirnir til lífsins og taka City Hall með breyttum texta. Snilld. [youtube mlgm_rtfQS8] Ég er ekki þekktur fyrir að aðhyllast austurströndina eða vesturströndina. Ég er heldur ekki þekktur fyrir að hafa grátið og fengið frí í skólanum þegar Tupac var skotinn eins og sumir. Það er nefnilega afskaplega lítið hippedí hopp í mínum skrokki. Þess vegna varð ég hissa þegar að Stiftamtsmaðurinn Bjarni Þór bað mig um að gera topplista yfir mín uppáhalds hiphop lög. Ég hefði frekar átt að vera beðin um að gera topp lista yfir uppáhaldsstaðina mína í fjallinu fagra, Breiðholti en ekki þetta. En þar sem hiphop uppeldi mitt var af skornum skammti þurfti að kreista fram fimm lög sem ég hef á einhverjum tímapunkti átt á kassettu hér í den. Í raun ótrúlegt að ekkert þeirra laga sem ég taldi upp hafi verið talið upp áður af biksvörtum strákum úr Seljahverfinu sem neimdroppa Flavav Flav og Yo! Mtv Rap eins og ég segi Eniga Meninga og Kardimommubærinn. En ég hafði Stulla Ásgeirs og Dabba Judo, þaðan kemur mitt hip hop. Þetta var samt létt, þó maður sé ekki mikill hippedí hopp strákur á maður samt sín uppáhaldslög. Held að Liquid Swords með GZA sé mitt lag, ég get enn rappað fyrsta versið. Ef þið trúið mér ekki er það Ölstofan 6.mars. Ég hef aldrei hlustað mikið á Muse nema rétt í byrjun á lög eins og Muscle Museum og Sunburn haustið 1999 en Napster sá til þess að maður heyrði þessi lög. Platan sjálf fór aldrei fyrir mín eyru fyrr en miklu seinna. Uppá síðkastið hef ég verið í smá Muse kasti þökk sé laginu Knights of Cydonia sem er í Guitar Hero 3 tölvuleiknum sem hefur farið mikinn á L82. Myndbandið við lagið er líka rakin snilld og maður þreytist seint og illa á að horfa á það. Muse er gott band, gítarrúnkið er stundum svolítið mikið en það venst vel og rödd Matt Bellamy er rosalega flott. Ég get bara 98% af laginu í GH3 í dag á Medium. Markmiðið er að 100% lagið í Hard. Expert er fyrir einhverfa. Þetta myndband er á repeat, ég fæ gæsahúð í hvert skipti sem ég horfi á þetta. Hvort það sé útaf tilfinningalegum sveiflum vegna áfengisleysis og pepsi max fráhvarfseinkenna skal ósagt látið. Það breytir því ekki að þetta er gífurlega fallegt. Klárlega ein af plötum ársins. [youtube jc3ZAs17uAg]
Allir góðir tónlistar áhugamenn sem og Breiðhyltingar eiga að skunda á Organ annað kvöld þar sem tónlistarmaðurinn knái Stafrænn Hákon, öðru nafni Ólafur Josephsson mun troða upp. Tónleikarnir byrja kl 21:00 og kostar 500 kr inn sem er gjafaverð fyrir skemmtun af þessu tagi. Ólafur Arnalds (hvað er með alla þessa Arnalds?) mun einnig troða upp. Stafrænn Hákon gaf út hina frábæru plötu Gummi á síðasta ári og á skilið allt lof sem hann fær. Bæði sem Breiðhyltingur og sem tónlistarmaður sem fetar ótroðnar slóðir og spilar fallega tónlist.
Þessi tími ársins kominn, í móki eftir hangikjötið og nóakonfektið er komið að því að birta blessaðann listann. Gott ár tónlistarlega séð, virkilega gott fyrir íslenska tónlist og mjög gott fyrir erlenda. Listinn er svona: Erlent
Innlent
Tónleikar ársins
Þetta þarf ekkert að ræða. Þetta er hrikalega fallegt. Svo má líka sjá Einar og Stebba Veigar þarna sem er plús. [youtube sOIL2Y4Kg7w] Radiohead gáfu nýverið út plötuna In Rainbows á ný ástarlegann máta miðað við hljómsveit af stærðargráðu sem Radiohead er. Maður getur náð í plötuna á DRM lausu formi og borgað þá upphæð sem manni hentar, hvort sem það væru 0 krónur eða hundruðir þúsunda. Flestir taka þann pól í hæðina að borga það sem viðkomandi finnst vera sanngjarnt verð fyrir plötu en sumir borga meira og aðrir minna og aðrir ekkert. Hver og einn bara borgar það sem viðkomandi er tilbúin í að borga. Stóru plötufyrirtækinn kvarta og kveina yfir þessu enda þarna verið að sýna að business módelið sem þau vinna eftir er úrelt og úr sér gengið. Hér heima sést hvernig frábær sala Mugison á plötunni Mugiboogie hefur núllað út milliðina og dreifingaraðilana sem plötufyrirtækin eru og hægt að gera hlutina sjálfur með aðstoð góðra manna og eldmóðinn einan að vopni. SMÁÍS , sem eru samtök myndrétthafa á íslandi hafa farið mikinn gegn p2p síðum eins og torrent.is blammera svo þetta nýja módel með greininni “Eru aðdáendur Radiohead nýskari en aðrir neytendur”. Í greininni sem væntanlega er skrifuð af Snæbirni Steingrímssyni, framkvæmdarstjóra SMÁÍS þó engin sé titlaður fyrir greininni er talað um að 38% þeirra sem sóttu verkið hafi borgað eitthvað og restin hefði stolið plötunni. Hér er verið að vísa í tölur úr einhverri rannsókn sem ekki er getið heimildar um hvaðan séu fengnar og því tekur maður henni svona temmilega réttri. Ég ætla að taka mér það bessaleyfi að halda að SMÁÍS hafi verið að vísa í rannsókn comScore, fyrirtækisins sem hafði engan aðgang að gögnum Radiohead um söluna heldur byggir niðurstöður rannsóknar sinnar eingöngu á sínum eigin tölum hvernig sem þeir fengu þær þá. Radiohead sjálfir hafa svarað þessu sem algjöru bulli og ítreka að þessar tölur séu búnar til með loftinu einu enda engin tölfræði frá þeim komin í þessari rannsókn. Hvað græða menn á því að skella fram svona bulli án þess að vísa í heimildir? Ef vísað væri í heimildir, hvað græða menn þá á því að vísa í heimildir sem búið er að hrekja af þeim sem vita mest um málið? Ég skil ekki svona málaflutning. Ég skil hvað SMÁÍS standa fyrir en ég skil ekki leik þeirra að halda að allir þeirra neytendur, fólkið sem borgar félagsmönnum samtakanna allar þeirra tekjur séu nískupúkar, þjófar eða hvað þeir vilja kalla hinn almenna neytenda. Getur verið að SMÁÍS hræðist netið og milliliðalausu taktína sem er og mun ryðja sér til rúms sem ríkjandi þáttur verslunar á tónlist? Það gæti líka verið að þeir skilji ekki netið og sjái ekki þau fjölmörgu tækifæri sem þar eru fyrir hagsmunaðila. Netið er ekki bara vettvangur litla mannsins eða þeirra sem ætli sér að brjóta lögin og stela, heldur óplægður akur og hafsjór tækifæra. Það þarf bara að nýta tækifærin og ekki reyna að heimfæra það sem gert er í venjulegri plötubúð yfir á netið. Ef það er gert og ekki hugsað út fyrir kassann er alveg á hreinu að hugmyndin mun steypast til jarðar. Annars er ég bara nettur. Það er föstudagur, síðasti dagur sumars og því komin tími á smá hlýju. Hún er öll hér í nokkra mínutna myndbandi. Svo til að bæta við gleðina er hér nýtt lag með Sigur Rós [youtube v3e-Vrzibbk] Sigur Rós að taka Njósnavélina í Culture Show á BBC í órafmagnaðri útgáfu. Suma hluti má horfa á aftur og aftur og aftur og aftur. Þetta er einn af þeim. [youtube sgUAaHOM8W0] Ég hvet alla aðdáendur góðrar tónlistar til að hlusta á þáttinn Íslenskar goðsagnir sem að fluttur var á Rás2 á sunnudaginn var. Annar þátturinn tók fyrir Karl Sighvatsson, hljómborðsleikara og organista sem lést 1991. Karl var í Flowers ,Trúbrot og Þursaflokknum svo dæmi séu nefnd og hugmyndasmiðurinn að baki Lifun sem að mínu mati er besta íslenska platan frá upphafi. Fyrsti þátturinn tók fyrir Rúnar Gunnarsson sem lést sömuleiðis langt fyrir aldur fram, Rúnar var einn af afkastamestu dægulagahöfundum þess tíma og samdi meðal annars Það er svo undarlegt með unga menn. Þátturinn tekur sögu Karls fyrir, við heyrum sögur frá samferðarmönnum hans eins og t.d. Jónasi R. Jónassyni og Agli Ólafssyni. Vel gerðir þættir og mjög eigulegir.
Það er ekki oft sem ég sýni tilfinningar mínar útá við. Ég get jú öskrað og æpt í keppniskapi en ég er meira að tala um hinar fínni tilfinningar sem karlmenn eru þekktir fyrir að sýna ekki á almannafæri. Í fyrsta skipti var þetta líka í kvikmyndahúsi. Augun vöknuðu í fullri alvöru og ég fékk gæsahúð sem ég gat engan vegin hrist af mér. Mér hefur aldrei liðið svona áður í myrkvuðum sal með fullt af ókunnugu fólki. Ástæðan var einföld, ég var að horfa á Heima. Sigur Rósar myndin sem tekur fyrir tónleikaferðalagið þeirra frá síðasta sumri. Ísland hefur aldrei litið svona vel út á hvíta tjaldinu, landslagið, húsin og fólkið bara öskrar á mann og svo þegar að tónlist Sigur Rósar bætist við er ekki annað hægt en að gleyma stað og stund. Augnablikið sem fékk mig til að nánast færa mig í fósturstelling, stinga þumlinum upp í mig og líða eins og í móðurkviði var þegar að Starálfur byrjaði í fallegustu útgáfu sem ég hef á ævinni heyrt en útgáfan var órafmögnuð. Þegar ég í rælni horfði til vinstri sá ég að Jói var að upplifa nákvæmlega það sama. Ég ætla aftur á myndina Heima í bíó, svo kemur hún út á DVD í byrjun nóvember ásamt tónlistinni í myndinni en þarna eru nokkur ný lög og svo nýjar útgáfur af eldri lögum. Það eru skyldukaup á L82. [youtube KpQ6m2Qf918] Góða helgi. Ég hleyp inn í helgina með Polyphonic Spree [youtube 4SuGFctF0Mo] Plata ársins í mínum huga er The Stage Names með Okkervil River. Platan er æðisleg og hefur ekki slakt lag að geyma. Nýverið tróðu Sheff og félagar í Okkervil upp í þætti Conan´s O´Brien og tóku upphafslag plötunnar. Ekki slæmt. [youtube fvsjbsUjwoA] Núna erum við að tala saman. ahhhh, allar minningarnar. 1989 að eilífu amen. [youtube LmO825gwApo] Þetta er eitt flottasta tónlistaratriði sem ég hef séð í spjallþætti, punktur. My Morning Jacket að taka Gideon af hinni frábæru Z með Boston Pops Orchestra. [youtube AjLFG0i2_AE] Uppáhaldið mitt á Airwaves 2006, klárlega. [youtube biVrb8UecLc] Menningarsumarið 2007 var formlega sett á föstudaginn. Það er víst ekki næg menning að sitja bara í sólinni og drekka bjór, þó sumum finnist það. Í kjólfötum var skundað í Laugardagshöllina (sem síðuskrifari hefur klifrað uppá) til að sjá Dúndurfréttir taka meistarastykkið The Wall með Sinfóníuhljómsveit Íslands (sá sem kallar sveitina Melabandið mun deyja hægum dauða í vítieldi Lúsifers). Upplifunin þetta kvöld var langtum sterkari og meiri en ég átti von á. Gæsahúð á gæsahúð ofan var nokkurn veginn það sem ég upplifði trekk í trekk þetta kvöld, spilamennskan í heimsklassa og útsetningarnar frábærar. Sinfónían var hvorki í aðal né aukahlutverki, hún bætti við á réttum stöðum og dró úr þar sem ekki var þörf á henni. Mér fannst Ragnar í 2.fiðlu skara framúr, nokkuð ljóst að ferðin hans til Vínarborgar hefur borgað sig svo um munar. Þegar barnakórinn mætti á svæðið out of nowhere í Another brick in the wall gapti ég hreinlega af hreinni undrun, þetta var snilldin ein. Dúndurfréttir hafa innanborðs einhverjar bestu músíkanta Íslands bæði í spilamennsku og í söng. Pétur og Matti eru hrikalega góðir söngvarar og Einar, örvhenta leynivopnið úr Borgarnesi refsar gítarnum eins og engin sé morgundagurinn. Maðurinn er ekki hægt eins og Einar Bollason myndi segja. Eina sem skyggði á annars frábæra tónleikaupplifun var sætisfélagi minn. Villi var hægra megin við mig og stóð sig vel, hallaði sér upp að mér á réttum augnablikum og leyfði sér að gráta þegar tilfinningarnar báru hann ofurliði. Vinstra megin við mig var aftur á móti týpa sem ég almennt gúddera ekki. Dúndurfréttir eiga nefnilega ákveðin aðdáendahóp. Menn á aldrinum 30-40 ára sem allir hlusta á Rokkland, hafa allir ákveðnar skoðanir á tónlist og eru oftast bifvélavirkjar eða smiðir. Þetta eru menn sem hafa hátt, vita oftast ekkert hvað þeir eru að básúna um og eru almennt öðrum til kringum sig til ama. Einn slíkur maður var hliðina á mér, hann mætti vel kenndur og var með börnunum sínum augljóslega í þeim tilgangi að sýna þeim alvöru tónlist. Hann öskraði bravó, bravó bravissimó og SNILLINGAR og bað um óskalög. Hann bankaði í mig og benti mér á að það væri í góðu lagi að syngja með, hann bankaði svo aftur í mig til að segja mér að það væri í lagi að standa upp ef ég væri í fíling. Þessi maður er fáviti. Núna veit ég afhverju Villi neitaði að sitja í endasæti, hann hefur lent í svona mönnum áðu.r Skellum inn tveimur lögum af The Wall í flutningi Dúndurfrétta. Upptökurnar eru af tónleikum Dúndurfrétta í Borgarleikhúsinu fyrir nokkrum árum, þær eru flottar og vel það. Setjum inn opnunarlag plötunnar In The Flesh Dúndurfréttir – Comfortably Numb
Toppur sumarsins 2006 voru tvennir Belle & Sebastian tónleikar á nokkrum dögum. Hini fyrri á Nösu og hinir seinni í Bræðslunni á Borgarfirði eystri. Það þýddi fimm Belle & Sebastian tónleika undir belti á sex árum sem er bara vel þolanlegt. Því er ekki úr vegi að skella B&S á síðuna. The Model er eðallag, hvað þá live á Glastonbury. [youtube J0307j2XmBQ] Á mánudögum þarf hressleika. Til þess er ég hérna. [youtube grYM3ej1tVs] Ég hef aldrei verið mikill Manic Street Preachers maður en nýja platan þeirra er fá blússandi fína dóma þannig að maður þarf kannski að renna henni í gegn einu sinni eða svo og sjá hvað kemur útur því. Fyrsta smáskífan af plötunni gefur líka virkilega góð fyrirheit enda fínasti slagari þar á ferð. Það sem gerir lagið svo enn betra að hlusta á og sérstaklega að horfa á er að Nina Persson, sú sænska gyðja og einhver sætasta stelpa tónlistarheimsins. Lagið er grípandi, sumarlegt meira að segja og svo fíla ég þegar að Nicky Wire kemur inní lagið á 2:48, hann er svalur gaur. Mér finnst nefnilega James Dean Bradfield hálf leiðinlegur. Manic Street Preachers – Your love alone is not enough. [youtube jyrJJxGWQ5g] |
|
Entries (RSS)